Ukraińskie drony zaatakowały i zniszczyły instalację radarową w Białorusi

Ukraińskie siły przeprowadziły 26 lutego rzadki i celowy atak dronowy na terytorium sojuszniczej Rosji Białorusi. Celem uderzenia, według źródeł ukraińskiego wywiadu cytowanych przez media, była stacja naprowadzania i kontroli dronów oraz radar węzła dowodzenia obrony powietrznej w rejonie miasta Łuniniec, położonego w obwodzie brzeskim, niedaleko granicy z Ukrainą. Atak skutkował zniszczeniem tej strategicznej instalacji. Operacja została przedstawiona jako odpowiedź na nasilenie rosyjskich ataków z wykorzystaniem terytorium Białorusi jako przyczółka. W ostatnich tygodniach rosyjskie drony typu Shahed oraz pociski manewrujące regularnie startowały z białoruskiej przestrzeni powietrznej, atakując obiekty w głębi Ukrainy, w tym stolicę Kijów. Białoruś pod przywództwem Alaksandra Łukaszenki jest bliskim sojusznikiem Rosji od dziesięcioleci. Po wyborach prezydenckich w 2020 roku i masowych protestach, które po nich nastąpiły, Łukaszenka jeszcze bardziej związał się z Kremlem, udzielając wsparcia politycznego i logistycznego. Od początku pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę w lutym 2022 roku, terytorium Białorusi służyło jako jeden z kluczowych kierunków ataku lądowego oraz jako baza dla rosyjskich sił powietrznych i rakietowych. Białoruskie ministerstwo obrony, w komunikatach opublikowanych po ataku, potwierdziło jedynie, że systemy obrony powietrznej kraju „aktywnie odpierały ataki bezpilotowych statków powietrznych” w rejonach brzeskim i homelskim. Władze w Mińsku nie przyznały się do jakichkolwiek zniszczeń lub strat materialnych, starając się przedstawić sytuację jako w pełni kontrolowaną. Taka reakcja jest zgodna z dotychczasową linią Łukaszenki, który stara się utrzymać iluzję stabilności i uniknąć bezpośredniego wciągnięcia Białorusi w otwartą wojnę, mimo ścisłej współpracy militarnej z Rosją. Nieoficjalne kanały i analitycy zwracają jednak uwagę, że skuteczny atak na obiekt dowodzenia obrony powietrznej podważa wiarygodność tej narracji i wskazuje na słabość białoruskiego systemu wykrywania i neutralizacji zagrożeń. 200 km — Odległość Łunińca od granicy z Ukrainą Atak ten ma istotne implikacje strategiczne. Po pierwsze, demonstruje rosnące zdolności ofensywne ukraińskiego wywiadu i sił specjalnych, które potrafią precyzyjnie zidentyfikować i uderzyć w kluczową infrastrukturę wroga poza swoimi granicami. Po drugie, stanowi jasny sygnał dla reżimu w Mińsku, że dalsze udostępnianie terytorium dla rosyjskich operacji będzie pociągało za sobą konsekwencje. Ukraina, która przez większość wojny koncentrowała się na obronie własnego terytorium, pokazuje gotowość do prowadzenia działań aktywnie osłabiających zdolności przeciwnika u jego źródła. Eksperci ds. bezpieczeństwa wskazują, że może to być element szerszej strategii mającej na celu zwiększenie kosztów sojuszu Rosji z Białorusią i ewentualnie zniechęcenie Mińska do bardziej bezpośredniego zaangażowania. Sytuacja pozostaje napięta, a dalsza eskalacja, w tym możliwe rosyjskie lub białoruskie ataki odwetowe, nie może być wykluczona.

Perspektywy mediów: Media liberalne i zachodnie podkreślają precyzyjny charakter ataku jako odpowiedź na rosyjską agresję z terytorium Białorusi, koncentrując się na jego celach wojskowych. Media prorosyjskie i część konserwatywnych tytułów w Polsce mogą przedstawiać atak jako prowokację zwiększającą ryzyko rozprzestrzenienia się konfliktu, z mniejszym naciskiem na białoruską rolę w wspieraniu ataków na Ukrainę.