Byli rosyjscy żołnierze ujawniają egzekucje i taktykę „mięsnych szturmów” w BBC

W dokumencie BBC „The Zero Line: Inside Russia's War” czterech byłych żołnierzy rosyjskich zdemaskowało głęboką brutalność i bezprawie panujące wśród własnych szeregów podczas wojny w Ukrainie. Dwóch z nich zeznało, że na własne oczy widziało, jak dowódcy rozstrzeliwali żołnierzy za odmowę wykonania rozkazów. Jeden z rozmówców, Ilja, który przed wojną był nauczycielem, opisał egzekucję, którą nakazał dowódca nazywany przez podwładnych „Gnomem”. Świadkowie ci, obecnie będący zbiegami, nagrali swoje zeznania w tajnej lokalizacji poza Rosją, obawiając się represji. Żołnierze opisali również przerażającą taktykę taktyczną stosowaną przez rosyjskie dowództwo, znaną jako „mięsne szturmy” (niem. Fleischangriffe). Polega ona na wysyłaniu żołnierzy w bezpośrednie, samobójcze natarcia, bez odpowiedniego wsparcia czy osłony, aby po prostu „zmięszać” siły ukraińskie i wyczerpać ich amunicję oraz morale. Jeden z żołnierzy podsumował to słowami: „Das Traurigste ist, dass ich sie kannte” „Das Traurigste ist, dass ich sie kannte” (Najsmutniejsze jest to, że ich znałem) — Były żołnierz rosyjski. Ta strategia, porównywana do walk w okopach z czasów I wojny światowej, jest świadectwem ogromnego rozczarowania i fatalnego zarządzania zasobami ludzkimi przez rosyjskie dowództwo. Praktyka wykorzystywania masowej piechoty w frontalnych atakach, pomimo wysokich strat, ma długą i mroczną historię w konfliktach zbrojnych. Szczególnie kojarzona jest z taktykami I wojny światowej, gdzie w bitwach takich jak pod Sommą czy Verdun setki tysięcy żołnierzy ginęły w bezskutecznych natarciach na umocnione pozycje. W Armii Czerwonej podczas II wojny światowej również stosowano podobne metody, wykorzystując ogromną przewagę liczebną, często kosztem życia dziesiątek tysięcy ludzi w pojedynczej operacji. Współczesne doniesienia o „mięsnych szturmach” wskazują na powrót do tej brutalnej, archaicznej logiki prowadzenia walki. Film dokumentalny, którego recenzję opublikował również „The Guardian”, przedstawia szerszy obraz systemu opartego na przemocy, strachu i karze wewnątrz rosyjskiej armii. Kreśli paralelę między traumą weteranów współczesnej wojny a tzw. „syndromem afgańskim”, który dotknął radzieckich weteranów wojny w Afganistanie w latach 80. Wtedy również tysiące żołnierzy wracało z frontu z psychicznymi ranami, bez jakiejkolwiek opieki państwa. Dziennikarze zwracają uwagę, że obecny konflikt rodzi podobną, być może nawet głębszą traumę w rosyjskim społeczeństwie, podsycając spiralę przemocy. Dokument nie tylko odsłania okrucieństwo na froncie, ale także mechanizmy, które zmuszają zwykłych ludzi do uczestnictwa w tej machinie lub stawiają ich przed tragicznym wyborem między śmiercią na polu walki a egzekucją za dezercję lub niesubordynację.