Tricia Tuttle zostaje na razie, a Berlinale mierzy się ze sporem o wypowiedzi o Gazie

Kryzys wokół Berlinale zaostrzył się po tym, jak podczas finałowych wystąpień nagrodzonych twórców padły polityczne komentarze o wojnie w Strefie Gazy, które część niemieckich polityków i komentatorów uznała za przekroczenie granic dopuszczalnej debaty oraz za przejaw antysemityzmu lub jednostronnej agitacji. W centrum sporu znalazła się Tricia Tuttle, której część krytyków zarzuca niewystarczającą reakcję organizatorów. Nowsze relacje niemieckich mediów wskazują, że po kryzysowych posiedzeniach Tuttle „na razie” pozostaje na stanowisku, ale jej dalsza pozycja nie została ostatecznie przesądzona. Spór objął też rolę państwa w zarządzaniu wydarzeniem finansowanym publicznie, w tym wpływ pełnomocnika rządu ds. kultury Wolframa Weimera, którego działania krytykowała m.in. Claudia Roth. Z kolei burmistrz Berlina Kai Wegner mówił, że festiwal nie powinien służyć propagandzie, a politycy CDU/CSU sygnalizowali potrzebę „nowego ukierunkowania” imprezy. Berlinale powstało w 1951 roku w podzielonym Berlinie Zachodnim jako projekt o znaczeniu kulturowym i politycznym. W 1970 roku festiwal przerwano po sporze o film i wojnę w Wietnamie, co stało się jednym z historycznych przykładów konfliktu między sztuką a polityką. Od dekad wydarzenie pozostaje miejscem, w którym tematy międzynarodowe regularnie przenikają do dyskusji o kinie. „Berlinale darf nicht für Propaganda genutzt werden” (Berlinale nie może być wykorzystywane do propagandy) — Kai Wegner Równolegle pojawiła się mocna kontrreakcja środowiska filmowego. Według różnych relacji listy i apele poparcia podpisały setki twórców, a część mediów podawała wyższe liczby; sygnatariusze ostrzegali przed politycznym naciskiem i ryzykiem, że dymisja szefowej stanie się sygnałem cenzury lub ręcznego sterowania kulturą. Poparcie dla Tuttle płynęło także ze strony części środowiska izraelskiego; izraelski reżyser Tom Shoval znalazł się wśród sygnatariuszy listu otwartego w obronie dyrektorki, w którym przedstawiciele izraelskiej branży filmowej podkreślali znaczenie Berlinale jako przestrzeni debaty i sprzeciwiali się cenzurowaniu poglądów. Po stronie niemieckich polityków pojawiały się jednak głosy, by nie czynić z Tuttle „kozła ofiarnego” w sporze wywołanym wypowiedziami laureatów. „Bauernopfer” (Ostrzega przed uczynieniem z dyrektorki kozła ofiarnego) — Katrin Göring-Eckardt