Pending summarization

Coroczne wystąpienie ministra spraw zagranicznych w Sejmie, tradycyjnie poświęcone priorytetom polskiej polityki zagranicznej, w 2026 roku przerodziło się w pole intensywnej konfrontacji ideologicznej. Radosław Sikorski, kreśląc obraz współczesnych zagrożeń, stwierdził, że wynik rosyjskiej agresji na Ukrainę będzie fundamentem nowego ładu światowego. Minister nie stronił od drastycznych porównań, sugerując, że ewentualny konflikt na szeroką skalę mógłby przynieść zniszczenia porównywalne z tymi, których doświadczyły pokolenia naszych dziadków. Kluczowym elementem wystąpienia była obrona silnej integracji europejskiej jako jedynej skutecznej zapory przeciwko imperializmowi Kremla. Ta retoryka spotkała się z natychmiastową i gwałtowną odpowiedzią polityków Prawa i Sprawiedliwości. Jarosław Kaczyński oraz Mateusz Morawiecki zarzucili rządowi Donalda Tuska „zakłamanie” oraz realizację projektów szkodliwych dla suwerenności państwa. Morawiecki wezwał do większej asertywności w strukturach unijnych, przekonując, że Polska powinna się „rozpychać”, zamiast przyjmować postawę potulną wobec Brukseli. Exposé Sikorskiego wywołało także kontrowersje w kontekście relacji z Waszyngtonem. Słowa ministra o tym, że Polska nie może być „frajerem” wobec USA, mimo że miały w zamyśle podkreślać partnerski charakter sojuszu, zostały przez opozycję zinterpretowane jako uderzenie w strategiczne bezpieczeństwo kraju. Jacek Czaputowicz, były szef MSZ, ocenił, że obecna ekipa rządząca wykazuje kompleksy względem Ameryki, co paradoksalnie osłabia naszą pozycję negocjacyjną. Relacje między rządem a prezydentem w Polsce oparte są na konstytucyjnym współdziałaniu w zakresie polityki zagranicznej, co w warunkach kohabitacji często prowadzi do sporów o kompetencje i kierunek dyplomacji. Równolegle do debaty parlamentarnej toczy się ostry spór o program SAFE. Minister Sikorski otwarcie skrytykował wahania prezydenta Karola Nawrockiego w tej sprawie, sugerując, że prezydent ulega instrukcjom partyjnym ze strony PiS, zamiast dbać o interes państwa. Z kolei prezydent Nawrocki kontynuuje aktywność międzynarodową, przebywając z wizytą na Łotwie, co jego zwolennicy przedstawiają jako dowód na realne budowanie sojuszy regionalnych w ramach wschodniej flanki NATO.