Operacja „Fureur épique”: Donald Trump ogłasza ataki na cele w Iranie

Decyzja Donalda Trumpa o rozpoczęciu operacji „Fureur épique” (Epicka Furia) stanowi radykalny zwrot w amerykańskiej strategii bezpieczeństwa, łącząc izolacjonistyczną dotąd retorykę z bezpośrednią akcją zbrojną. Kluczowym elementem ofensywy jest bezprecedensowa demonstracja siły morskiej. W regionie operuje szesnaście okrętów wojennych, w tym grupy lotniskowców USS Abraham Lincoln oraz USS Gerald R. Ford, co pozwala na prowadzenie zmasowanych uderzeń rakietowych bez konieczności angażowania znacznych sił lądowych. Prezydent USA wezwał obywateli Iranu do przejęcia władzy i obalenia teokratycznego reżimu, deklarując, że jedynym celem operacji jest „wolność dla ludzi”. Eksperci podkreślają jednak, że atak skupia się na infrastrukturze wojskowej i nuklearnej, a nie na bezpośrednim wsparciu ludności cywilnej, co stawia pod znakiem zapytania deklarowany humanitarny wymiar misji. Relacje amerykańsko-irańskie pozostają wrogie od rewolucji islamskiej w 1979 roku i kryzysu związanego z uwięzieniem personelu ambasady USA w Teheranie. Od tego czasu Waszyngton regularnie stosuje sankcje gospodarcze jako narzędzie nacisku na tamtejsze władze. Wewnątrz Stanów Zjednoczonych operacja wywołała polityczne trzęsienie ziemi. Demokraci w Kongresie rozpoczęli zbiórkę głosów w celu ograniczenia prezydenckich uprawnień do użycia sił zbrojnych (War Powers Act), argumentując, że uderzenia stanowią nieautoryzowany akt wojny. Zaskakująco silny opór pojawił się również wewnątrz ruchu MAGA; część komentatorów i wyborców uznała decyzję za zdradę obietnicy skupienia się na sprawach wewnętrznych Ameryki i niepotrzebne dążenie do „zmiany reżimu”, co dotychczas Trump krytykował u swoich poprzedników. Media konserwatywne starają się łagodzić ten przekaz, podkreślając szlachetność misji i konieczność odpowiedzi na wieloletnie represje stosowane przez ajatollahów. 16 — okrętów wojennych bierze udział w operacji militarnej przeciwko Iranowi Sytuacja na rynkach światowych pozostaje napięta ze względu na strategiczne znaczenie regionu. Analitycy ostrzegają przed ryzykiem eskalacji, która mogłaby doprowadzić do blokady cieśniny Ormuz. Chociaż francuska prasa, m.in. „Le Figaro”, sugeruje, że Trump nie miał innego wyjścia wobec postępów irańskiego programu zbrojeniowego, niemiecka opinia publiczna określa ten dzień jako „historyczny”, ale obarczony ogromnym ryzykiem geopolitycznym. Porównania do inwazji na Irak z 2003 roku stają się coraz powszechniejsze, zwłaszcza w kontekście argumentacji o broni masowego rażenia i dążeniu do demokratyzacji regionu metodami siłowymi. „We are doing this for the future and it is a noble mission” (Robimy to dla przyszłości i jest to szlachetna misja) — Donald Trump

Perspektywy mediów: Media liberalne i Demokraci akcentują brak zgody Kongresu na atak oraz ryzyko destabilizacji świata, porównując działania Trumpa do inwazji na Irak. Media konserwatywne podkreślają humanitarny cel uwolnienia Irańczyków spod reżimu oraz konieczność ochrony przed zagrożeniem nuklearnym.