Ana Alonso zdobywa historyczny brąz w skialpinizmie cztery miesiące po wypadku

Hiszpański sport zimowy świętuje historyczny moment w stacji narciarskiej Bormio. 31-letnia Ana Alonso wywalczyła brązowy medal w sprincie w skialpinizmie, co stanowi pierwszy krążek dla Hiszpanii podczas igrzysk Mediolan-Cortina 2026. Wynik ten jest bezprecedensowy nie tylko ze względu na sportowy debiut tej dyscypliny w programie olimpijskim, ale przede wszystkim z powodu osobistej tragedii zawodniczki. W październiku 2025 roku, podczas treningu rowerowego w Granadzie, kierowca samochodu osobowego potrącił Alonso, powodując u niej zerwanie więzadła krzyżowego przedniego oraz więzadła pobocznego w lewym kolanie. Mimo fatalnych prognoz medycznych i powszechnego przekonania, że start w igrzyskach jest niemożliwy, zawodniczka podjęła intensywną rehabilitację pod okiem trenera, Javiera Argüellesa. Alonso przyznała w wywiadach, że jeszcze w listopadzie traciła nadzieję, uważając swój powrót za stratę czasu. Determinacja pozwoliła jej jednak stanąć na starcie w Bormio, gdzie w emocjonującym finale wykorzystała błąd techniczny Francuzki Emily Ravinel na ostatniej zmianie sprzętu. Zwycięstwo w tej konkurencji odniosła Szwajcarka Marianne Fatton, stając się pierwszą w historii mistrzynią olimpijską w tej specjalności. Skialpinizm, znany również jako ski-mo (od ang. ski mountaineering), wywodzi się z tradycji wojskowych patroli narciarskich, które były obecne już na pierwszych zimowych igrzyskach w Chamonix w 1924 roku. Współczesna forma tej dyscypliny powróciła do oficjalnego programu olimpijskiego po ponad stuletniej przerwie. Sukces Any Alonso otworzył drogę do kolejnych emocji, gdyż Hiszpanie liczyli na medale również w rywalizacji par mieszanych. Zawodniczka podkreślała, że inspiracją był dla niej Oriol Cardona, wybitny skialpinista, z którym wspólnie trenuje. Media okrzyknęły ją „Córką Sierra Nevada”, wskazując na jej hart ducha i pochodzenie z Monachil, wioski położonej u podnóża pasma górskiego w Andaluzji. Choć startowała z niezagojoną w pełni kontuzją, jej wynik uznano za triumf woli nad ograniczeniami fizycznymi. „W listopadzie myślałam, że to niemożliwe, że tracę czas. Wiele osób mówiło mi, że zwariowałam, próbując dotrzeć na igrzyska w takim stanie.” — Ana Alonso Finał sprintu kobiet w skialpinizmie: Marianne Fatton 1:3 Ana Alonso