Donald Trump nie wyklucza ataku na Iran: „Czasami trzeba użyć armii”

Napięcie w relacjach Waszyngton-Teheran osiągnęło nowy punkt krytyczny po serii wystąpień prezydenta Donalda Trumpa. Amerykański przywódca jednoznacznie stwierdził, że nie jest usatysfakcjonowany sposobem, w jaki Iran prowadzi negocjacje dotyczące swojego programu nuklearnego. Trump, znany z nieprzewidywalnej polityki zagranicznej, balansuje między deklarowaną niechęcią do angażowania się w długotrwałe wojny na Bliskim Wschodzie a gotowością do punktowych uderzeń odwetowych. W administracji USA zarysował się wyraźny podział: podczas gdy sekretarz obrony Pete Hegseth naciska na zdecydowane działania, wiceprezydent JD Vance zachowuje wstrzemięźliwość, a sekretarz stanu Marco Rubio próbuje wypracować kompromis. Rubio nakazał amerykańskim urzędnikom powstrzymanie się od publicznych komentarzy, które mogłyby zerwać kruche rozmowy. Relacje amerykańsko-irańskie pozostają wrogie od czasu rewolucji islamskiej w 1979 roku i zajęcia ambasady USA w Teheranie. Od tego momentu oba państwa nie utrzymują oficjalnych stosunków dyplomatycznych, a ich rywalizacja o wpływy w regionie wielokrotnie doprowadzała do krawędzi konfliktu zbrojnego. Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA) w tym samym czasie ponowiła żądania dopuszczenia inspektorów do kluczowych obiektów, w tym ośrodka w Isfahanie, gdzie podejrzewana jest wzmożona aktywność badawcza. Pentagon zademonstrował potencjał militarny, wysyłając w region lotniskowiec USS Gerald R. Ford, co stanowi jasny sygnał odstraszania. Niepokój na arenie międzynarodowej potęgują decyzje sojuszników USA – Niemcy odradzają swoim obywatelom podróże do Izraela, a amerykańscy dyplomaci zaczęli opuszczać placówki w Tel Awiwie. Rynek paliw zareagował gwałtownie na doniesienia o możliwym ataku, gdyż inwestorzy obawiają się zakłóceń w dostawach ropy z Zatoki Perskiej, co może przełożyć się na globalne spowolnienie gospodarcze w nadchodzących miesiącach. „I'm not happy with the way they're negotiating. I don't want to use the military, but sometimes you have to.” — Donald Trump Analitycy zwracają uwagę, że Trump mimo twardej retoryki może dążyć jedynie do uzyskania lepszej pozycji negocjacyjnej, a nie do pełnoskalowej wojny, której obawia się opinia publiczna w Stanach Zjednoczonych. Jednakże brak spójności w komunikatach Białego Domu budzi obawy o przypadkową eskalację. W obliczu impasu w Genewie, oczy świata zwrócone są na kolejne kroki prezydenta, który zapowiedział, że decyzja o ewentualnym uderzeniu zapadnie wkrótce, zależnie od postawy Teheranu.

Perspektywy mediów: Podkreśla impulsywność Trumpa i ryzyko destabilizacji regionu przez jego niekonsekwentną dyplomację oraz wewnętrzne kłótnie w gabinecie. Prezentuje postawę prezydenta jako formę skutecznej presji „maximum eksertion”, mającą zmusić Iran do rzeczywistych ustępstw jądrowych.