Naukowcy w argentyńskiej Patagonii odnaleźli niemal kompletny szkielet Alnashetri cerropoliciensis, drobnego teropoda sprzed 95 milionów lat. Ważący mniej niż kilogram drapieżnik, wielkością zbliżony do kurczaka, podważa dotychczasowe hipotezy dotyczące ewolucji alwarezaurów. Odkrycie sugeruje, że miniaturyzacja tej grupy nastąpiła znacznie wcześniej, niż zakładano, a specyficzne cechy anatomiczne wykształciły się niezależnie od spadku masy ciała, co wymusza rewizję podręczników paleontologii.

Przełom w teorii ewolucji

Znalezisko podważa teorię, że miniaturyzacja alwarezaurów była późnym procesem związanym wyłącznie ze zmianą diety na owadożerną.

Wyjątkowy stan zachowania

Odnaleziony szkielet jest niemal kompletny, co jest rzadkością w przypadku tak drobnych i kruchych skamieniałości sprzed 95 mln lat.

Waga piórkowa mezozoiku

Dinozaur ważył mniej niż 1 kg i mierzył ok. 70 cm długości, z czego większość stanowił ogon ułatwiający szybkie bieganie.

W prowincji Río Negro w północnej części Patagonii badacze natrafili na niezwykłe znalezisko, które rzuca nowe światło na różnorodność ekosystemów ery mezozoicznej. Alnashetri cerropoliciensis to stworzenie o masie poniżej jednego kilograma, które dzieliło środowisko z gigantami takimi jak 70-tonowy Argentinosaurus. Choć pierwszy opis tego rodzaju pojawił się w 2012 roku na podstawie fragmentarycznych szczątków, nowo odnaleziony szkielet jest niemal kompletny i wyjątkowo dobrze zachowany, co pozwoliło na przeprowadzenie szczegółowych analiz filogenetycznych. Odkryty osobnik należał do grupy alwarezaurów, enigmatycznych krewnych słynnego Tyrannosaurus rex. Przez lata w środowisku naukowym dominowało przekonanie, że grupa ta ewoluowała liniowo: od większych przodków ku coraz mniejszym formom wyspecjalizowanym w myrmekofagii, czyli zjadaniu mrówek i termitów. Alnashetri, posiadając cechy zaawansowane ewolucyjnie przy jednoczesnym bardzo wczesnym występowaniu w zapisie kopalnym, dowodzi, że proces ten był znacznie bardziej zawiły. Sugeruje to, że małe rozmiary nie były efektem późnej adaptacji, lecz cechą obecną u alwarezaurów już w okresie, gdy kontynenty tworzyły superkontynent Pangea. Formacja Candeleros, w której dokonano odkrycia, jest jednym z najważniejszych na świecie stanowisk paleontologicznych z okresu kredy, znanym z doskonałego stanu zachowania drobnych kręgowców w osadach dawnej pustyni Kokorkom.Badania opublikowane w prestiżowym czasopiśmie „Nature” wskazują, że ten ważący około 700–800 gramów dinozaur najprawdopodobniej posiadał upierzenie, mimo że bezpośrednie odciski piór nie zachowały się w piaskowcu. Jego budowa anatomiczna — długie nogi, małe ręce zakończone silnym pazurem oraz liczne drobne zęby — sugeruje dietę złożoną z owadów i małych kręgowców, takich jak jaszczurki czy węże. Międzynarodowy zespół pod kierownictwem Petera Makovicky'ego i Sebastiána Apesteguíi podkreśla, że Alnashetri stanowi brakujące ogniwo w zrozumieniu, jak małe teropody przetrwały w cieniu największych lądowych drapieżników wszech czasów.

Mentioned People

  • Peter Makovicky — Paleontolog z University of Minnesota, współautor badań nad Alnashetri.
  • Sebastián Apesteguía — Argentyński paleontolog z Uniwersytetu Maimónides, kierownik prac w La Buitrera.

Sources: 12 articles from 11 sources