Jedyny wschodnioniemiecki żaglowiec szkolny „Wilhelm Pieck” ponownie pływa po 30 latach

W stoczni w Rostocku miał miejsce doniosły moment dla miłośników morskiego dziedzictwa. Po niemal trzech dekadach spędzonych na lądzie, jedyny zbudowany w Niemieckiej Republice Demokratycznej żaglowiec szkolny, „Wilhelm Pieck”, został ponownie zwodowany. To zwieńczenie wieloletnich starań grupy pasjonatów, którzy uratowali jednostkę przed zezłomowaniem. Barkentyna, której budowę ukończono w 1951 roku w Warnemünde, przez cztery dekady służyła do szkolenia kadr dla marynarki handlowej NRD. Po zjednoczeniu Niemiec statek został wycofany z eksploatacji w 1991 roku i rozpoczął się jego długi okres stagnacji oraz degradacji. Przez lata jednostka przechodziła z rąk do rąk różnych właścicieli, pełniąc m.in. funkcję restauracji i muzeum w Rostocku i Stralsundzie. Jednak jej stan techniczny systematycznie się pogarszał. Krytyczny moment nadszedł w 2019 roku, gdy nowy właściciel zapowiedział zezłomowanie statku. Ta decyzja wywołała sprzeciw środowisk związanych z historią żeglugi i doprowadziła do powstania stowarzyszenia „Segelschiff Wilhelm Pieck e.V.”, które podjęło się misji ratunkowej. Dzięki ich determinacji oraz wsparciu finansowemu Landu Meklemburgia-Pomorze Przednie, który na ten cel przeznaczył około 4,5 miliona euro, rozpoczęła się kompleksowa renowacja.Barkentyna to typ żaglowca o trzech lub więcej masztach, z których pierwszy (fokmaszt) jest takielunkiem rejowym, a pozostałe maszty (grotmaszt i bezanmaszt) noszą ożaglowanie skośne. Ten typ był popularny w XIX i na początku XX wieku, łącząc zalety żaglowców pełnorejowych (dobrą żeglowność przy wiatrach bocznych) z mniejszą załogą wymaganą do obsługi ożaglowania skośnego. W NRD „Wilhelm Pieck” pełnił kluczową rolę w szkoleniu praktycznym przyszłych marynarzy i oficerów floty handlowej.Prace remontowe trwały ponad rok i obejmowały m.in. wymianę poszycia kadłuba, zabezpieczenie antykorozyjne oraz renowację elementów konstrukcyjnych. Samo wodowanie, które odbyło się przy użyciu dźwigu pływającego, było operacją logistycznie skomplikowaną ze względu na rozmiary i masę statku. Obecnie jednostka cumuje przy nabrzeżu, a trwają prace nad instalacją omasztowania, takielunku oraz wyposażeniem wnętrz. „„To symbol naszej morskiej historii, który musieliśmy uratować dla przyszłych pokoleń. Statek jest świadkiem epoki i ważnym pomnikiem kultury przemysłowej.”” — Thomas Gäde, przewodniczący stowarzyszenia „Segelschiff Wilhelm Pieck e.V. Przyszłość „Wilhelma Piecka” ma być wielofunkcyjna. Docelowo statek ma pełnić rolę pływającego muzeum, otwartego dla zwiedzających, które będzie opowiadać nie tylko o własnej historii, ale także o morskich tradycjach regionu i okresie NRD. Planowane jest również jego wykorzystanie w celach edukacyjnych, w ramach projektów żeglarskich i historycznych dla młodzieży. Ma także służyć jako miejsce spotkań i wydarzeń kulturalnych. Jego ponowne pojawienie się na wodzie ma wymiar symboliczny – jest to przywrócenie do życia materialnego świadka powojennych podziałów Niemiec i ich morskich aspiracji. Sukces tej inicjatywy pokazuje siłę zaangażowania obywatelskiego i wartość, jaką społeczność przywiązuje do zachowania dziedzictwa technicznego, nawet tego związanego z kontrowersyjnym okresem historii. Statek, nazwany imieniem pierwszego prezydenta NRD, pozostaje żywym pomnikiem złożonej przeszłości.