Dożywocie dla Moussy Sangare za morderstwo Sharon Verzeni w Terno d’Isola

Proces w sprawie morderstwa Sharon Verzeni dobiegł końca przed sądem w Bergamo, przynosząc surowy wyrok dla sprawcy, który wstrząsnął opinią publiczną we Włoszech. Moussa Sangare, obywatel Włoch pochodzenia malijskiego, usłyszał wyrok dożywotniego pozbawienia wolności, czyli najwyższą możliwą karę przewidzianą we włoskim kodeksie karnym. Sąd w pełni podzielił stanowisko prokuratora Emanuele Marchisio, który w swojej mowie końcowej argumentował, iż Sangare zamordował 35-letnią kobietę tylko po to, by „zaspokoić własne ego” i sprawdzić, jakie to uczucie zabić człowieka. Śledczy od początku podkreślali, że ofiara była przypadkowa, a sprawca szukał kogokolwiek, na kim mógłby wyładować swoje mordercze popędy. Sangare zadał Sharon cztery ciosy nożem, kiedy ta spacerowała nocą, dbając o kondycję fizyczną. Bezpośrednio po ataku sprawca uciekł na rowerze, co zarejestrowały kamery miejskiego monitoringu. Kluczowym elementem rozprawy była kwestia poczytalności oskarżonego. Obrona Sangare starała się wykazać, że mężczyzna cierpi na zaburzenia psychiczne, co miało złagodzić wymiar kary. Sąd jednak odrzucił tę linię, opierając się na opiniach biegłych oraz na zachowaniu sprawcy po czynie, który próbował ukryć narzędzia zbrodni i zacierać ślady. Przed ogłoszeniem wyroku Sangare krótko opuścił salę rozpraw, twierdząc, że uważa się za niewinnego, co rodzina ofiary uznała za przejaw braku jakiejkolwiek skruchy i cynizmu. Prokuratura określiła motywację sprawcy jako przerażającą w swej prostocie – zabójstwo z samej chęci zabijania, pozbawione jakiegokolwiek konfliktu osobistego między stronami. Wyrok obejmuje również obowiązek wypłaty odszkodowań dla członków rodziny zamordowanej barmanki. Włoski system prawny przewiduje karę dożywotniego więzienia za morderstwa z premedytacją o szczególnym okrucieństwie, wywodząc te surowe sankcje jeszcze z tradycji kodeksu Rocco z lat 30. XX wieku, choć z czasem złagodzono warunki ubiegania się o zwolnienie warunkowe. Reakcja rodziny Sharon Verzeni po ogłoszeniu wyroku była pełna bólu i ulgi. Jej partner, Sergio Ruocco, który przez pewien czas był niesłusznie podejrzewany przez opinię publiczną, nie krył wzruszenia. Rodzice ofiary, obecni na sali sądowej, przyjęli werdykt ze łzami w oczach, podkreślając, że żadna kara nie przywróci życia ich córce, ale sprawiedliwość stała się zadość. Adwokat rodziny, w mocnych słowach, stwierdził, że Sangare po prostu „wybrał bycie mordercą”, odrzucając wszelkie próby usprawiedliwiania czynu czynnikami zewnętrznymi czy społecznymi. Sprawa ta wywołała we Włoszech szeroką debatę na temat bezpieczeństwa publicznego w małych miastach oraz integracji, choć prokuratura konsekwentnie unikała nadawania zbrodni charakteru politycznego, skupiając się na profilu psychologicznym sprawcy jako jednostki agresywnej i aspołecznej. Wyrok nie jest prawomocny, a obrona prawdopodobnie złoży apelację, licząc na ponowne rozpatrzenie stanu psychicznego skazanego.