Szefowa Europejskiego Banku Centralnego, Christine Lagarde, rozważa skrócenie swojej ośmioletniej kadencji, która formalnie upływa w październiku 2027 roku. Według doniesień medialnych, decyzja ta ma podłoże polityczne i jest motywowana chęcią umożliwienia prezydentowi Francji, Emmanuelowi Macronowi, wpływu na wybór następcy przed końcem jego własnej prezydentury. Nagłe przyspieszenie sukcesji wywołało poruszenie na rynkach finansowych oraz w stolicach najważniejszych państw strefy euro.

Polityczne tło dymisji

Głównym motywem Christine Lagarde ma być chęć umożliwienia Emmanuelowi Macronowi wyboru następcy przed francuskimi wyborami prezydenckimi w 2027 roku.

Potencjalni kandydaci

Na giełdzie nazwisk najwyżej stoją akcje Pablo Hernándeza de Cosa z Hiszpanii oraz Klaasa Knota z Holandii jako faworytów do objęcia prezydentury EBC.

Niezależność banku

Analitycy ostrzegają, że uwarunkowanie dymisji od kalendarza politycznego może podważyć status EBC jako instytucji niezależnej od rządów państw członkowskich.

Prezes Europejskiego Banku Centralnego, Christine Lagarde, może podać się do dymisji wcześniej, niż zakłada jej mandat kończący się w październiku 2027 roku. Informacje te, upublicznione pierwotnie przez Financial Times oraz agencję Bloomberg, sugerują, że francuska prawniczka chce uniknąć sytuacji, w której o obsadzie jednego z najważniejszych stanowisk w Unii Europejskiej decydowałyby siły skrajnie prawicowe po wyborach we Francji. Wcześniejsze ustąpienie pozwoliłoby urzędującemu prezydentowi Emmanuelowi Macronowi na przeprowadzenie procesu nominacji wspólnie z kanclerzem Niemiec Friedrichem Merzem. Nagłe przyspieszenie dyskusji o sukcesji nastąpiło po niespodziewanej dymisji gubernatora Banku Francji, François Villeroy de Galhau, który zrezygnował z przyczyn osobistych. To wydarzenie otworzyło Macronowi drogę do mianowania nowego szefa francuskiego banku centralnego, co jest tradycyjnie postrzegane jako element szerszej układanki kadrowej w strefie euro. Eksperci zwracają jednak uwagę na ryzyko naruszenia niezależności EBC. Jeśli dymisja zostanie podyktowana kalendarzem wyborczym, może to osłabić wiarygodność instytucji jako wolnej od wpływów politycznych. Rzecznik banku we Frankfurcie oświadczył, że prezes Lagarde jest skupiona na swojej misji i nie podjęła jeszcze ostatecznej decyzji. Od powstania Europejskiego Banku Centralnego w 1998 roku, obsada stanowiska prezesa zawsze była wynikiem trudnych kompromisów między Paryżem a Berlinem, czego przykładem było skrócenie kadencji Wima Duisenberga na rzecz Jean-Claude’a Tricheta w 2003 roku. Wśród potencjalnych następców najczęściej wymienia się byłego gubernatora Banku Hiszpanii, Pablo Hernándeza de Cosa, oraz szefa banku centralnego Holandii, Klaasa Knota. Sytuacja ta komplikuje plany Niemiec, które od lat aspirują do objęcia sterów w EBC, jednak kandydatura Joachima Nagela może napotkać opór ze strony państw południa Europy. Inwestorzy z niepokojem obserwują te doniesienia, obawiając się, że zmiana przywództwa w okresie walki z inflacją i niepewności geopolitycznej może wpłynąć na stabilność wspólnej waluty. „„Wcześniejsze odejście mogłoby chronić wartość euro przed zagrożeniami dla niezależności EBC, uniemożliwiając skrajnej prawicy wpływ na wybór następcy”” — Jane Foley (Rabobank) Minister gospodarki Hiszpanii, Carlos Cuerpo, oficjalnie zaprzeczył, jakoby zamierzał ubiegać się o to stanowisko, co dodatkowo zawęża krąg faworytów. Tymczasem Isabel Schnabel, członkini zarządu EBC z Niemiec, zadeklarowała chęć wypełnienia swojego mandatu do końca 2027 roku, odcinając się od spekulacji o masowych odejściach z zarządu instytucji.

Mentioned People

  • Christine Lagarde — Prezes Europejskiego Banku Centralnego, której potencjalna dymisja budzi kontrowersje.
  • Emmanuel Macron — Prezydent Francji, dążący do zachowania wpływu na kluczowe unijne nominacje.
  • Pablo Hernández de Cos — Były gubernator Banku Hiszpanii, wymieniany jako główny kandydat na następcę Lagarde.

Sources: 96 articles from 53 sources