Christine Lagarde może opuścić EBC przed końcem kadencji w 2027 roku

Atmosfera wokół Europejskiego Banku Centralnego stała się napięta po doniesieniach „Financial Times” oraz agencji Bloomberg o możliwej dymisji Christine Lagarde. Choć oficjalny komunikat banku z 18 lutego 2026 roku głosi, że przewodnicząca jest w pełni skoncentrowana na swojej misji, rynki odczytały to jako sygnał rozpoczęcia walki o sukcesję. Kluczowym powodem ewentualnego odejścia jest sytuacja polityczna we Francji. Bancze Centralnemu grozi widmo wpływu skrajnej prawicy na wybór nowego sternika, jeśli Marine Le Pen wygrałaby wybory w 2027 roku. Wcześniejsza rezygnacja pozwoliłaby Emmanuelowi Macronowi na obsadzenie stanowiska zaufanym kandydatem o proeuropejskich poglądach. Powoływanie prezesa EBC od zawsze było przedmiotem politycznych targów. W 1998 roku, podczas wyboru pierwszego szefa banku, kraje członkowskie toczyły spór między kandydaturą holenderską a francuską, co ostatecznie doprowadziło do kompromisu i skrócenia mandatu Wima Duisenberga. Wśród potencjalnych następców najczęściej wymienia się byłych szefów banków centralnych Hiszpanii i Holandii. Klaas Knot oraz Pablo Hernández de Cos są postrzegani jako faworyci, którzy mogliby objąć kluczowe funkcje w ramach szerszego porozumienia politycznego. Tymczasem Carlos Cuerpo, hiszpański minister gospodarki, oficjalnie zaprzeczył, jakoby ubiegał się o to stanowisko. Giełda nazwisk obejmuje również kandydatów z Niemiec, jednak ich szanse mogą zmaleć, jeśli proces wyboru zostanie gwałtownie przyspieszony. Sytuację komplikuje fakt niedawnej, niespodziewanej dymisji gubernatora Banku Francji, François Villeroy de Galhau, co dodatkowo zdestabilizowało układ sił w Radzie Prezesów. „Wcześniejsze odejście mogłoby uchronić wartość euro przed zagrożeniami dla niezależności EBC, uniemożliwiając francuskiemu Zjednoczeniu Narodowemu wpływ na wybór następcy.” — Jane Foley (Rabobank) Analitycy ostrzegają jednak, że tak wyraźne podporządkowanie kalendarza banku centralnego potrzebom politycznym Pałacu Elizejskiego może trwale nadszarpnąć reputację instytucji. Niezależność EBC jest fundamentem stabilności wspólnej waluty. Przyspieszenie rotacji na szczycie w celu wyprzedzenia procesów demokratycznych w jednym z państw członkowskich budzi kontrowersje w Berlinie i u mniejszych graczy strefy euro, którzy obawiają się monopolizacji decyzji przez duet francusko-niemiecki. październik 2027 — to formalna data końca kadencji LagardeKluczowe daty w procesie sukcesji: 18 lutego 2026 — Doniesienia FT o planowanej rezygnacji; 19 lutego 2026 — Giełda nazwisk i reakcje rynków walutowych; kwiecień 2027 — Przewidywany termin wyborów we Francji; 31 października 2027 — Oficjalny koniec 8-letniej kadencjiMedia liberalne podkreślają konieczność ratowania stabilności UE przed populizmem i popierają zapobiegawcze działania Macrona i Lagarde. | Media konserwatywne ostrzegają przed upolitycznieniem banku centralnego i omijaniem demokratycznej woli wyborców przez elity w Brukseli.