Fala dymisji w Madrycie: Upadek frakcji „Pocholos” i impas w reformie oświaty

Decyzja prezydent Isabel Díaz Ayuso o odwołaniu Emilio Viciany ze stanowiska ministra edukacji wywołała polityczne trzęsienie ziemi w Madrycie. Dymisja ta nie była odosobnionym aktem, lecz elementem szerszej czystki wymierzonej w grupę znaną jako „Los Pocholos”. Jest to frakcja młodych polityków i urzędników skupionych wokół Antonia Castillo Algarry, dramaturga i dotychczasowego dyrektora artystycznego Ballet Español. Algarra, nazywany przez media „Rasputinem z Madrytu”, miał przez lata wywierać nieformalny, lecz decydujący wpływ na kluczowe decyzje w resorcie oświaty, mimo braku oficjalnego mandatu rządowego. System autonomii regionalnej w Hiszpanii przyznaje Wspólnotom Autonomicznym, takim jak Madryt, bardzo szerokie kompetencje w zakresie edukacji i kultury, co często czyni te resorty areną zaciętych sporów ideologicznych.Bezpośrednim powodem dymisji była niezdolność ministerstwa do przeforsowania nowej ustawy o szkolnictwie wyższym oraz narastający konflikt z rektorami uniwersytetów dotyczący modelu finansowania. Rzecznik rządu, Miguel Ángel García Martín, oficjalnie potwierdził, że kontrowersyjny projekt ustawy w obecnym kształcie zostaje porzucony. Nowa minister, Mercedes Zarzalejo, otrzymała zadanie pilnego wypracowania porozumienia finansowego z uczelniami, co ma uspokoić nastroje w sektorze akademickim. Tymczasem Castillo Algarra zrezygnował z jedynej oficjalnej funkcji w Balecie Hiszpańskim, co kończy erę jego wpływów w administracji regionalnej. 6 — wysokich urzędników i polityków odeszło z rządu w ciągu 48 godzin Kryzys personalny zbiegł się w czasie z narastającym niezadowoleniem społecznym. Sindicato de Estudiantes ogłosił strajk w instytutach na południu Madrytu, protestując przeciwko brakom kadrowym i fatalnemu stanowi infrastruktury. Studenci podkreślają, że samo odwołanie ministra Viciany jest niewystarczające, jeśli nie pójdą za tym realne inwestycje w szkoły publiczne. Sytuację komplikują doniesienia o próbach osłabiania modelu bilingwalnego przez otoczenie Algarry, co miało stać w sprzeczności z oficjalną linią polityczną partii rządzącej. Chronologia przesilenia politycznego: 16 lutego — Odwołanie Viciany; 17 lutego — Fala rezygnacji; 18 lutego — Dymisja doradcy; 19 lutego — Początek strajków Zmiana priorytetów po reelekcji rządu: Reforma szkolnictwa: Kontrowersyjna ustawa uniwersytecka (LESUC) → Porzucenie projektu i nowy system finansowania; Wpływy doradców: Dominacja frakcji „Los Pocholos” → Przywrócenie kontroli partyjnej przez Ayuso Media lewicowe akcentują degradację usług publicznych i oskarżają rząd o niejawne sterowanie edukacją przez fanatyczne grupy wpływów. | Media konserwatywne popierają Ayuso, widząc w dymisjach niezbędną korektę kursu i odsunięcie osób blokujących dialog ze środowiskiem akademickim.