Zaskakujące przetasowania gospodarcze: Przyspieszenie w strefie euro i wyhamowanie PKB w USA

Początek 2026 roku przynosi zaskakujące przetasowania na mapie globalnego wzrostu gospodarczego. Głównym punktem zainteresowania inwestorów stały się informacje płynące ze Stanów Zjednoczonych, gdzie udokumentowano wyraźne hamowanie aktywności wielkiego biznesu. Według najnowszych raportów amerykańskiego Departamentu Handlu, narodowy PKB poddany annualizacji urósł w czwartym kwartale zaledwie o 1,4 proc.. Ekonomiści z Wall Street przewidywali wynik w okolicach 3,0 proc., co czyni najnowszy odczyt niezwykle srogim rozczarowaniem po bardzo mocnym trzecim kwartale. Równocześnie niepokój budzi postępująca presja cenowa; wskaźnik wiodącej inflacji bazowej wzrósł w grudniu do pułapu 2,9 proc.. Słabszy popyt konsumencki oraz lepka inflacja rodzą podejrzenia, że władze monetarne odłożą w czasie wyczekiwaną redukcję stóp procentowych. 1,4% — Annualizowany wzrost amerykańskiego PKB w IV kw.Zacieśnianie polityki przez światowe banki centralne od 2022 roku miało na celu spacyfikowanie najwyższej od dekad galopady inflacyjnej. Obecne globalne zjawiska, do których zalicza się osłabiona konsumpcja w USA, są naturalnym efektem długotrwałego utrzymywania tak zwanych restrykcyjnych kosztów kredytu.Podczas gdy za oceanem mnożą się sygnały recesyjne, na Starym Kontynencie dostrzec można zwiastuny solidnego wychodzenia z impasu. W obszarze strefy euro ceniony wskaźnik koniunktury menedżerskiej PMI osiągnął w lutym barierę 51,9 pkt. Prawdziwą sensacją okazało się przemysłowe serce Europy „Niemcy”, gdzie analogiczny miernik wystrzelił w lutym na poziom 53,1 pkt wobec 52,1 pkt miesiąc wcześniej. Negatywnym wyjątkiem z mocno niepożądanym wynikiem pozostaje natomiast Francja, pod kreską separującą wzrost od recesji. Wstępne odczyty koniunktury PMI w Europie (luty 2026): Niemcy: 53.1, Strefa euro: 51.9, Francja: 49.9Krajowe podwórko asymiluje opisane wyżej zjawiska z wyczuwalnym zdystansowaniem. Posiłkując się biuletynem informacyjnym Głównego Urzędu Statystycznego, przeciętna polska pensja w styczniu wyniosła ostatecznie 9002,47 zł brutto. Stanowi to nominalny spadek o ponad 6 proc. na dystansie miesiąca w zestawieniu z grudniem. Równie surowemu odchyleniom uległa produkcja budowlano-montażowa, spadając o spektakularne 65,2 proc.. częściowo prawdziwe: Paniczne konkluzje o krachu rodzimego zatrudnienia i zapaści nie znajdują twardego oparcia w rzeczywistości. Styczniowe dołki i obniżone uposażenia rokrocznie wynikają ze standardowego ubytku nagród, z tradycyjnych premii świątecznych oraz silnego impaktu niesprzyjającej pogody na sezonowych placach budów. (Analitycy kadrowi u Konfederacji Lewiatan) Obraz tej stabilności przypieczętowały ankiety weryfikujące morale polskich pracodawców. „To odczyt pokazujący wyraźne schłodzenie dynamiki makroekonomii po nadzwyczajnie bardzo mocnym rezonansie, aczkolwiek twarde wskaźniki bez wątpienia ukazują poprawiającą się koniunkturę na kolejny rok.” — Mariusz ZielonkaProgresywne komentarze akcentują odbijanie biznesowego optymizmu napędzanego nowoczesnym modelem usług na terenie całej Europy oraz ożywienie Niemiec. | Konserwatywne narracje punktują historycznie alarmujące zmniejszenie bazy pracowników produkcyjnych na terenie poszczególnych rewirów i skrajne kłopoty w starych segmentach rynku budowlanego.