Cieśnina Ormuz ogłoszona strefą wojny: tysiąc statków uwięzionych w Zatoce

Sytuacja w Cieśninie Ormuz, będącej kluczowym punktem tranzytowym dla światowej energetyki, osiągnęła punkt krytyczny. Organizacje zrzeszające armatorów oraz związki zawodowe marynarzy oficjalnie uznały wody Zatoki Perskiej za strefę działań wojennych. Decyzja ta jest następstwem serii ataków na jednostki cywilne, w tym ostatniej eksplozji tankowca u wybrzeży Kuwejtu, która spowodowała wyciek ropy. W rezultacie ruch statków w cieśninie niemal zamarł, co obrazują nagrania satelitarne i dane telemetryczne. Szacuje się, że w pułapce logistycznej utknęło około 1000 statków o łącznej wartości ładunków przekraczającej 25 miliardów dolarów. Na pokładach tych jednostek przebywa 20 tysięcy marynarzy oraz 15 tysięcy pasażerów, których ewakuacja jest utrudniona przez toczący się konflikt. Eskalacja napięcia wymusiła natychmiastową reakcję globalnych koncernów paliwowych. Saudyjskie Saudi Aramco rozpoczęło masowe przekierowywanie eksportu ropy naftowej do portów nad Morzem Czerwonym, starając się ominąć zablokowaną cieśninę. Jednak możliwości przesyłowe rurociągów lądowych są ograniczone, a magazyny w Zatoce szybko się zapełniają. Sytuacja ta budzi realne obawy o nowy szok naftowy, gdyż przez Ormuz przepływa zazwyczaj 20 procent światowego zapotrzebowania na ropę. Równolegle państwa Zatoki oraz Unia Europejska apelują o powrót do dyplomacji, obawiając się, że przedłużająca się blokada wywoła drastyczny wzrost cen żywności w regionie, który jest silnie uzależniony od importu drogą morską. Cieśnina Ormuz, w swoim najwęższym miejscu mająca zaledwie 33 kilometry szerokości, historycznie stanowiła strategiczny punkt nacisku w każdej konfrontacji z udziałem Iranu, począwszy od tzw. wojny tankowców w latach 1980–1988. Na rynku ubezpieczeń morskich panuje chaos, choć niektórzy brokerzy z Lloyd’s deklarują gotowość do współpracy z rządem USA w celu stworzenia specjalnych funduszy gwarancyjnych. Indie i inne kraje azjatyckie wystąpiły do Waszyngtonu o objęcie ich dostaw energii amerykańskimi gwarancjami bezpieczeństwa. Tymczasem administracja Donalda Trumpa utrzymuje twarde stanowisko wobec Teheranu, co zdaniem części analityków zwiększa presję na gospodarkę światową. Lokalne skutki są już odczuwalne: greccy marynarze ogłosili strajk solidarnościowy z kolegami uwięzionymi w Zatoce, a porty w basenie Morza Śródziemnego, takie jak Gioia Tauro, notują powolne spadki wolumenu przeładunków w oczekiwaniu na dalszy rozwój wypadków. „Seafarers can refuse to sail through Mideast Gulf region without fear of professional consequences.” (Marynarze mają prawo odmówić żeglugi w rejonie Zatoki bez obawy o konsekwencje zawodowe.) — Przedstawiciel związku marynarzy

Perspektywy mediów: Podkreśla humanitarny koszt blokady i ryzyko klęski głodowej spowodowanej agresywną polityką mocarstw. Skupia się na konieczności militarnego zabezpieczenia szlaków i ochronie interesów energetycznych przed agresją Iranu.