Kryzys w partii Vox: oskarżenia o fałszerstwa i neogocjacje Partii Ludowej

Sytuacja polityczna w hiszpańskich regionach staje się coraz bardziej nieprzewidywalna. Pierwsza próba powołania rządu w Estremadurze zakończyła się fiaskiem, gdy deputowani formacji Vox zagłosowali przeciwko kandydaturze Maríi Guardioli z Partii Ludowej (PP). Choć ludowcy nie tracą nadziei na piątkową reelekcję, atmosfera między niedawnymi sojusznikami jest skrajnie napięta. Rzecznik PP podkreślił, że „cele wyborcze nie mogą skazywać mieszkańców Estremadury” na paraliż administracyjny. Równolegle strukturami partii Vox wstrząsa bezprecedensowy skandal o charakterze kryminalnym. José Ángel Antelo, były lider ugrupowania w Murcji, złożył zawiadomienie do prokuratury. Twierdzi on, że centrala partii w Madrycie dokonała suplantacji jego tożsamości, używając bezprawnie jego podpisu cyfrowego do odwołania go z funkcji rzecznika w lokalnym parlamencie. Antelo publicznie określił wewnętrzne porządki w partii jako „imperium strachu”, w którym dławi się wolność i demokrację. W odpowiedzi Santiago Abascal natychmiast wykluczył go z partii, nazywając oskarżenia bezpodstawnymi, choć głosy poparcia dla rebelianta płyną od innych polityków, takich jak Javier Ortega Smith. Od czasu transformacji ustrojowej w 1975 roku Hiszpania ewoluowała z systemu dwupartyjnego w stronę rozdrobnionego parlamentu, w którym stabilność rządów regionalnych zależy od trudnych koalicji między centroprawicą a radykałami. Na poziomie ogólnokrajowym Alberto Núñez Feijóo podjął próbę przełamania izolacji Partii Ludowej poprzez zbliżenie z pragmatyczną Baskijską Partią Nacjonalistyczną. Spotkanie z Aitorem Estebanem i deklaracja poparcia dla Statutu Baskijskiego to czytelny sygnał chęci budowy alternatywnych sojuszy. Ruch ten wywołał furię w Vox, którego lider Santiago Abascal wezwał Feijóo do złożenia natychmiastowego wniosku o wotum nieufności wobec premiera Pedro Sáncheza, oskarżając go o „pacyfizm maskujący zdradę” w polityce zagranicznej. Konflikt na linii PP-Vox wydaje się obecnie niemożliwy do zażegnania, co stawia pod znakiem zapytania jedność hiszpańskiej prawicy w nadchodzących cyklach wyborczych. „En Vox no existe la democracia, la libertad. Es el imperio del miedo.” (W Vox nie istnieje demokracja ani wolność. To imperium strachu.) — José Ángel Antelo

Perspektywy mediów: Media sprzyjające lewicy eksponują autorytarny styl zarządzania w Vox i sugerują, że partia ta ulega procesowi dekompozycji. Prasa konserwatywna skupia się na konieczności zachowania jedności prawicy i krytykuje PP za flirtowanie z baskijskimi separatystami.