Jens Spahn chce powiązać wysokość emerytury ze stażem pracy zamiast wieku

Wiceprzewodniczący CDU i szef frakcji Unii w Bundestagu, Jens Spahn, przedstawił kontrowersyjną propozycję reformy niemieckiego systemu emerytalnego. W wywiadzie dla dziennika „Augsburger Allgemeine” polityk przekonywał, że dotychczasowy model oparty głównie na wieku emerytalnym jest niesprawiedliwy dla osób wykonujących zawody fizyczne i rozpoczynających pracę we wczesnej młodości. Spahn postuluje, aby to staż pracy (Lebensarbeitszeit) stał się decydującym czynnikiem wpływającym na wysokość świadczeń i moment zakończenia aktywności zawodowej. Według jego koncepcji, osoba, która jako osiemnastolatek została czeladnikiem, powinna mieć prawo do wcześniejszej emerytury bez potrąceń w porównaniu z kimś, kto studiował do 28. roku życia. Propozycja spotkała się z natychmiastową krytyką ekspertów. Ekonomista Joachim Ragnitz z instytutu Ifo ocenił pomysł jako sprzeczny z logiką ubezpieczeniową i niezwykle kosztowny. Ragnitz argumentuje, że taki system faworyzowałby osoby o niskich kwalifikacjach kosztem akademików, co w dobie braku rąk do pracy i wysokich kosztów demograficznych jest ryzykowne dla budżetu państwa. Spahn nie ogranicza się jednak tylko do emerytur. Proponuje on również, aby składki na ustawowe ubezpieczenie zdrowotne były ściślej powiązane z realnym rozwojem dochodów, co miałoby zahamować gwałtowny wzrost wydatków w sektorze socjalnym. Niemiecki system emerytalny opiera się na umowie międzypokoleniowej wprowadzonej w 1957 roku przez kanclerza Konrada Adenauera, gdzie pracujący finansują świadczenia obecnych emerytów. „Lata studiów nie mogą być po prostu zrównane z latami pracy pod względem naliczania stażu emerytalnego.” — Jens Spahn Obecnie w Niemczech trwa debata nad przyszłością ubezpieczeń społecznych w obliczu starzejącego się społeczeństwa. Rządowa komisja ds. emerytur analizuje różne warianty stabilizacji systemu, jednak propozycja Spahna przesuwa punkt ciężkości z dyskusji o podwyższeniu wieku emerytalnego do 70. roku życia na kwestię indywidualnej długości kariery. Model Spahna vs Obecny System: Główne kryterium: Wiek emerytalny (docelowo 67 lat) → Całkowity staż pracy; Status lat studiów: Częściowo uwzględniane w stażu → Wyłączone z okresu składkowego; Finansowanie NFZ: Składka od dochodu brutto → Striktne powiązanie z ewolucją przychodówMedia liberalne i lewicowe podkreślają, że propozycja Spahna uderza w sprawiedliwość edukacyjną i może zniechęcać młodych do zdobywania wyższego wykształcenia. | Konserwatywne tytuły akcentują docenienie ciężkiej pracy fizycznej i konieczność realnego ograniczenia wydatków socjalnych państwa.