Fiasko atomowych ambicji? USA stanowczo przeciwne zbrojeniom jądrowym Polski

Dyskusja o europejskim bezpieczeństwie nuklearnym weszła w nową, burzliwą fazę po deklaracjach płynących z Waszyngtonu i Paryża. Kluczowym wydarzeniem było wystąpienie wiceszefa Pentagonu Elbridge'a Colby'ego, który podczas debaty w Radzie Stosunków Zagranicznych jednoznacznie odrzucił koncepcję budowy własnych arsenałów atomowych przez Polskę czy Niemcy. Amerykański urzędnik podkreślił, że takie działania byłyby sprzeczne z interesami stabilności Sojuszu Północnoatlantyckiego oraz mogłyby doprowadzić do niekontrolowanego wyścigu zbrojeń w regionie. Wypowiedź ta jest interpretowana jako jasny sygnał dla Warszawy, że Stany Zjednoczone nie zamierzają dzielić się technologią jądrową ani wspierać autonomicznych programów militarnych w Europie Środkowej. Równocześnie prezydent Francji Emmanuel Macron intensyfikuje działania na rzecz budowy „europejskiego filaru atomowego”. Francuska inicjatywa zakłada ewolucję dotychczasowej strategii, która koncentrowała się niemal wyłącznie na ochronie terytorium Francji, w stronę kolektywnego odstraszania obejmującego całą Unię Europejską. Pałac Elizejski sugeruje, że sojusznicy mogliby uczestniczyć w ćwiczeniach strategicznych oraz współdecydować o architekturze bezpieczeństwa pod francuskim parasolem. Jednak ta wizja budzi sceptycyzm nie tylko w USA, ale i wśród państw skandynawskich. Finlandia oficjalnie ogłosiła, że zachowuje dystans wobec propozycji Macrona, argumentując, iż priorytetem pozostają gwarancje w ramach NATO, a pośpiech w tak fundamentalnych kwestiach nie jest wskazany. Francja jest jedynym krajem Unii Europejskiej posiadającym własną broń jądrową po wyjściu Wielkiej Brytanii ze wspólnoty. Od lat 60. XX wieku Paryż budował niezależność strategiczną w oparciu o siły Force de frappe, co często prowadziło do napięć w relacjach z USA i NATO. Reakcja Federacji Rosyjskiej była natychmiastowa i wpisuje się w retorykę konfrontacyjną. Kreml nazwał plany modernizacji i rozszerzenia francuskiego odstraszania elementem „destabilizującym” bezpieczeństwo globalne. Moskwa wykorzystuje tę sytuację do wywierania presji dyplomatycznej, żądając włączenia Francji do rozmów o ograniczeniu zbrojeń strategicznych, co dotychczas było domeną wyłącznie USA i Rosji. Eksperci wskazują, że jest to klasyczna próba wbicia klina między mocarstwa zachodnie i osłabienia europejskiej spójności. Tymczasem w Polsce, mimo chłodnej reakcji Pentagonu, trwają analizy dotyczące alternatywnych ścieżek wzmocnienia obronności, w tym udziału w programie Nuclear Sharing, choć amerykańscy urzędnicy pozostają niechętni jakimkolwiek zmianom w obecnym status quo.