Naukowcy z Washington University School of Medicine opracowali innowacyjny model diagnostyczny pozwalający na precyzyjne określenie terminu wystąpienia symptomów choroby Alzheimera. Dzięki analizie poziomu specyficznego białka p-tau217 we krwi możliwe jest wykrycie zmian patologicznych na dziesięciolecia przed ich kliniczną manifestacją. Metoda ta oferuje niespotykaną dotąd dokładność, szacując moment pojawienia się pierwszych zaburzeń poznawczych z marginesem błędu wynoszącym jedynie około trzy lata.

Białko jako licznik czasu

Poziom p-tau217 we krwi pozwala monitorować procesy neurodegeneracyjne na dziesięciolecia przed utratą pamięci przez pacjenta.

Precyzja predykcji

Model opracowany w St. Louis wskazuje datę wystąpienia objawów z dokładnością do 3-4 lat, co jest klinicznym przełomem.

Koniec inwazyjnych badań

Prosty test z krwi może zastąpić kosztowne skany PET mózgu oraz bolesne punkcje lędźwiowe w rutynowej diagnostyce.

Badacze z Washington University School of Medicine w Saint Louis dokonali odkrycia, które może zrewolucjonizować walkę z demencją. Opracowano test z krwi pełniący funkcję swoistego molekularnego timera. Pozwala on na oszacowanie z dużą precyzją, kiedy u danej osoby wystąpią pierwsze objawy choroby Alzheimera. Kluczowym wskaźnikiem jest białko p-tau217. Jego poziom wzrasta w odpowiedzi na akumulację amyloidu w mózgu, co dzieje się na długo przed utratą pamięci. Dotychczasowa diagnostyka opierała się głównie na kosztownych i inwazyjnych metodach, takich jak skany PET czy nakłucie lędźwiowe. Naukowcy wykazali, że zmiany w stężeniu białka pozwalają przewidzieć początek choroby nawet z dwudziestoletnim wyprzedzeniem. Margines błędu wynosi zazwyczaj od 3 do 4 lat, co czyni ten model wyjątkowo skutecznym narzędziem predykcyjnym. Wiedza o tym, kiedy nastąpi pogorszenie stanu zdrowia, ma kluczowe znaczenie dla planowania przyszłości pacjentów oraz wcześniejszego wdrażania terapii. Metoda ta może również znacząco przyspieszyć badania nad nowymi lekami, umożliwiając precyzyjną selekcję pacjentów do badań klinicznych. Choroba Alzheimera została po raz pierwszy opisana w 1906 roku przez niemieckiego psychiatrę Aloisa Alzheimera. Przez ponad wiek diagnostyka opierała się głównie na obserwacji objawów pośmiertnych lub zaawansowanych zmianach behawioralnych. Choć śmierć i choroby są nieuniknione, nowa technologia daje szansę na lepsze przygotowanie się do nadchodzących wyzwań zdrowotnych. Specjaliści wskazują, że p-tau217 jest obecnie najbardziej obiecującym biomarkerem wczesnej fazy schorzenia. Implementacja testu na szeroką skalę mogłaby znacząco odciążyć systemy ochrony zdrowia, oferując tanie i szybkie narzędzie przesiewowe zamiast drogiej aparatury obrazowej. 20 lat — przed objawami test wykrywa zmiany w mózgu W przyszłości testy te mogą stać się standardowym elementem okresowych badań krwi dla osób w grupie ryzyka. Zdaniem ekspertów, zrozumienie dynamiki białka tau pozwoli nie tylko przewidywać chorobę, ale również monitorować skuteczność podawanych leków w czasie rzeczywistym. To ogromny krok w stronę medycyny personalizowanej, gdzie interwencja następuje zanim dojdzie do nieodwracalnych uszkodzeń neuronów. Diagnostyka Alzheimera: Stary vs Nowy model: Inwazyjność: Wysoka (nakłucie lędźwiowe) → Minimalna (pobranie krwi); Koszt badania: Bardzo wysoki (skan PET) → Niski (analiza laboratoryjna); Czas predykcji: Głównie po wystąpieniu objawów → Do 20 lat przed objawami

Sources: 5 articles from 5 sources