W całej Hiszpanii oraz w dwunastu z siedemnastu wspólnot autonomicznych najczęściej występującym wiekiem jest 49 lat, co odpowiada rocznikowi urodzeń 1976. W regionach dotkniętych wieloletnim wyludnianiem, określanych mianem Hiszpanii pustkowi, dominującym wiekiem jest już 61 lat. W niektórych prowincjach, jak Zamora, wskaźnik ten sięga nawet 62 i 63 lat.
Rozbieżność demograficzna Hiszpanii
Podczas gdy najczęstszy wiek w kraju i w większości regionów to 49 lat, w wyludniających się prowincjach sięga on 63 lat, co ukazuje głębokie zróżnicowanie demograficzne.
Wzrost populacji i imigracji
Liczba ludności Hiszpanii przekroczyła 49,5 miliona. Wśród mieszkańców jest ponad 10 milionów osób urodzonych za granicą, a w Madrycie blisko połowa osób w wieku 30-34 lat to cudzoziemcy.
Dziedzictwo wyżu demograficznego
Dominujący wiek 49 lat jest bezpośrednim dziedzictwem wyżu demograficznego z lat 70., którego szczyt przypadał na rok 1976. Najwyższe wskaźniki urodzeń w regionach nadmorskich i Madrycie odnotowano między końcem lat 50. a połową lat 70.
Demografia Hiszpanii maluje obraz kraju o dwóch prędkościach. Dla większości populacji, zamieszkującej głównie obszary metropolitalne i przybrzeżne, najczęstszym wiekiem jest obecnie 49 lat. Wskaźnik ten, będący odzwierciedleniem pokolenia wyżu demograficznego z lat siedemdziesiątych, dominuje w dwunastu z siedemnastu wspólnot autonomicznych oraz w ujęciu ogólnokrajowym. Hiszpański wyż demograficzny, zwany również "baby boomem", miał miejsce głównie w latach 60. i 70. XX wieku, po okresie stagnacji gospodarczej i izolacji czasów frankistowskich, i przyczynił się do znaczącego wzrostu liczby ludności. Zupełnie inny obraz prezentują regiony interioru, określane jako Hiszpania pustkowi. Obszary te, od dziesięcioleci doświadczające odpływu młodej ludności do miast, starzeją się w dramatycznym tempie. Tutaj najczęstszym wiekiem jest już 61 lat, a w niektórych prowincjach, takich jak Zamora, sięga on nawet 62 i 63 lat. Ta przepaść pokoleniowa jest wyraźnym wskaźnikiem nierówności terytorialnych i wyzwań związanych z wyludnianiem. Jednocześnie, pomimo starzenia się społeczeństwa w wielu regionach, Hiszpania odnotowuje wzrost ogólnej liczby mieszkańców, która przekroczyła 49,5 miliona. Kluczową rolę w tym wzroście odgrywa imigracja. W kraju mieszka ponad 10 milionów osób urodzonych za granicą. Zjawisko to jest szczególnie widoczne w dużych miastach; w Madrycie prawie połowa mieszkańców w grupie wiekowej 30-34 lata to osoby pochodzące z zagranicy. Dane te wskazują, że podczas gdy rdzenna populacja się starzeje, napływ młodych migrantów częściowo kompensuje te tendencje w ośrodkach miejskich.