Giesinger Bräu żąda dopuszczenia do Oktoberfest poprzez referendum

Monachijska scena piwowarska przeżywa bezprecedensowe poruszenie. Browar Giesinger Bräu, mimo statusu siódmej marki uprawnionej do używania chronionego oznaczenia „Münchner Bier”, wciąż pozostaje poza bramami Oktoberfestu. W czwartek, podczas uroczystego otwarcia festiwalu piwa mocnego, właściciel browaru Steffen Marx ogłosił rozpoczęcie procedury inicjatywy obywatelskiej. Plan zakłada zgromadzenie minimum 35 000 podpisów do 23 lipca 2026 roku, co zbiega się z dwudziestą rocznicą powstania przedsiębiorstwa. Tradycja Oktoberfestu sięga 1810 roku, kiedy to zorganizowano wyścigi konne z okazji ślubu bawarskiego następcy tronu Ludwika z księżną Teresą. Z czasem wydarzenie przekształciło się w największy festiwal ludowy świata, rygorystycznie strzegący lokalnych tradycji browarniczych.Obecny impas wynika z zapisu w paragrafie 51 regulaminu festiwalu. Stanowi on, że na Wiesn serwowane może być wyłącznie piwo produkowane przez wydajne browary z Monachium, które czerpią wodę z własnych studni głębinowych. Giesinger Bräu spełnia ten wymóg, posiada certyfikowane ujęcia oraz silne zakorzenienie w lokalnej społeczności. Mimo to, Rada Miasta Monachium dotychczas nie wyraziła zgody na poszerzenie grona wystawców, co Marx nazywa działaniem na szkodę konkurencji i wolnego rynku. „Jesteśmy monachijskim browarem z własną studnią głębinową i jasnymi korzeniami w tym mieście. Jeśli na Oktoberfest ma być serwowane wyłącznie monachijskie piwo, to my również musimy tam być.” — Steffen Marx Determinacja producenta wynika z prestiżu oraz ogromnych zysków, jakie generuje udział w wydarzeniu. Jeśli inicjatywa Marx’a zakończy się sukcesem, mieszkańcy stolicy Bawarii zdecydują w głosowaniu, czy trwająca od dziesięcioleci dominacja „wielkiej szóstki” powinna zostać przerwana. Walka o wejście na rynek w 2027 roku staje się tym samym symbolem starcia nowoczesnego rzemiosła z usankcjonowanym prawnie tradycjonalizmem. 35 000 — podpisów potrzeba do zorganizowania referendum Monachijskie prawo o czystości piwa, oparte na historycznym dokumencie z 1487 roku, jest starsze niż słynne ogólnoniemieckie Reinheitsgebot z 1516 roku, co podkreśla restrykcyjne podejście miasta do jakości trunków.