Włochy świętują dziedzictwo Umberto Eco: Nowa promenada w Mediolanie i globalna maratona

Mija dokładnie dziesięć lat od śmierci Umberto Eco, wybitnego włoskiego pisarza, filozofa i semiologa, który zrewolucjonizował współczesną humanistykę. Główne uroczystości rocznicowe odbyły się w Mediolanie, gdzie 19 lutego 2026 roku burmistrz miasta wraz z rodziną zmarłego uroczyście otworzył Passeggiata Umberto Eco. Jest to zielona aleja spacerowa w rejonie Piazza Castello, położona w bezpośrednim sąsiedztwie dawnego domu pisarza oraz fundacji jego imienia. Wybór formy upamiętnienia nie był przypadkowy, gdyż zdaniem córki pisarza, Carlotty Eco, spacery były jedyną formą aktywności fizycznej, którą jej ojciec regularnie i z pasją uprawiał. Równolegle obchody toczą się w Alessandrii, rodzinnym mieście uczonego. To tutaj w liceum klasycznym, do którego uczęszczał Eco, zorganizowano specjalne lekcje oraz premierę krótkometrażowego filmu przygotowanego przez uczniów. Burmistrz Giorgio Abonante podkreślił, że Eco na zawsze pozostanie „pierwszym obywatelem” Alessandrii, a miasto to było dla niego nieustannym źródłem ironicznego dystansu do świata. Kluczowym elementem obchodów jest również międzynarodowa maratona cyfrowa pod tytułem „Eco Eco Eco”. Wydarzenie to, transmitowane na żywo, łączy ośrodki akademickie i kulturalne od Fidżi, przez Bolonię i Nowy Jork, aż po Paryż. Umberto Eco zdobył światową sławę dzięki powieści „Imię róży” z 1980 roku, która połączyła głęboką wiedzę mediewistyczną z formą kryminału, sprzedając się w nakładzie przekraczającym 50 milionów egzemplarzy.W maratonie udział biorą czołowi intelektualiści i artyści, tacy jak Roberto Saviano czy Milo Manara, którzy dyskutują o aktualności myśli Eco w dobie dezinformacji i kryzysu tradycyjnych mediów. Przypomniano również o pasji muzycznej profesora, który był zapalonym flecistą, oraz o jego krytycznym podejściu do polityki, szczególnie w okresie rządów Sylvio Berlusconiego. Dziedzictwo Eco, obejmujące zarówno prace naukowe z zakresu semiologii, jak i eseistykę dotyczącą kultury masowej, pozostaje kluczowym punktem odniesienia dla współczesnej inteligencji europejskiej. „Kto nie czyta, w wieku siedemdziesięciu lat będzie przeżył tylko jedno życie: własne. Kto czyta, będzie przeżył pięć tysięcy lat... Ponieważ czytanie to nieśmiertelność wsteczna.” — Umberto Eco