Niepokój na rynkach surowców: Napięcia na linii Waszyngton-Teheran rzutują na ceny ropy i gazu

Sytuacja na globalnych rynkach finansowych pozostaje pod silnym wpływem geopolityki. Inwestorzy z niepokojem śledzą doniesienia dotyczące relacji między Waszyngtonem a Teheranem, co przekłada się na wysoką zmienność kursów. Choć 17 lutego pojawiły się optymistyczne sygnały o „ogólnym porozumieniu” w sprawie programu nuklearnego, późniejsze wypowiedzi amerykańskiej administracji ostudziły entuzjazm. Wiceprezydent JD Vance wskazał, że Iran nie spełnił kluczowych żądań, co zaowocowało wyznaczeniem dwutygodniowego terminu na zbliżenie stanowisk. W rezultacie brytyjski indeks FTSE 100 odnotował spadki, oddalając się od rekordowych poziomów, do czego przyczyniły się także rozczarowujące wyniki finansowe koncernu Rio Tinto. Cieśnina Ormuz, przez którą przepływa blisko jedna piąta światowego spożycia ropy naftowej, od dekad stanowi strategiczny punkt zapalny. Każda groźba jej blokady przez Iran wywołuje natychmiastową reakcję na rynkach energetycznych, przypominając o strukturalnej zależności Zachodu od stabilności Bliskiego Wschodu. Na rynku surowców energetycznych obserwujemy rozbieżne trendy. Europejskie ceny gazu ziemnego TTF wzrosły o 3,5% do poziomu 32,60 euro za megawatogodzinę. Jest to efekt obaw o przepływy skroplonego gazu (LNG) w regionie Zatoki Perskiej. Z kolei notowania ropy Brent oscylują wokół 70 dolarów za baryłkę. Rynek jest rozdarty między ryzykiem zakłóceń dostaw a prognozami nadpodaży surowca w nadchodzących miesiącach. Dodatkowym czynnikiem stabilizującym ceny w USA jest prognozowane ocieplenie, które obniża popyt na paliwa opałowe pod koniec sezonu zimowego. Zmiany cen wybranych surowców i aktywów: Gaz ziemny (TTF): 3.5, Rio Tinto (GPW): -1.2, Miedź (LME): -0.4, Złoto: 0.2 Interesujące ruchy widać również w sektorze wydobywczym. Kanadyjska spółka Teck Resources zaraportowała zysk kwartalny w wysokości 1,51 mld dolarów kanadyjskich, co przewyższyło prognozy analityków. Sukces ten wynika z wysokich cen miedzi oraz postępów w fuzji z Anglo American. Tymczasem Glencore sygnalizuje konieczność dalszej konsolidacji w branży, podkreślając, że tylko najwięksi gracze będą w stanie sprostać upolitycznieniu rynku surowców krytycznych dla transformacji energetycznej. „Jako branża musimy być bardziej istotni. Znaczenie i skala są kluczowe, ponieważ surowce stają się coraz bardziej elementem gry politycznej.” — Gary Nagle 70.23 USD — cena baryłki ropy Brent w obliczu napięć w regionie Zatoki Kluczowe daty dla kryzysu USA-Iran: 17 lutego 2026 — Wstępne porozumienie nuklearne; 18 lutego 2026 — Wyznaczenie dwutygodniowego ultimatum przez USA; 4 marca 2026 — Upływ terminu zamknięcia różnic w negocjacjach Media liberalne akcentują dyplomatyczne szanse na porozumienie i potencjalne korzyści z deeskalacji dla globalnej gospodarki i cen energii. | Media konserwatywne podkreślają konieczność zachowania twardego kursu wobec Iranu i ryzyko wynikające z niespełnienia przez Teheran żądań USA.