Sąd w Paryżu skazał Tariqa Ramadana na 18 lat więzienia za gwałty

Sąd karny w Paryżu skazał w środę szwajcarskiego islamoznawcę Tariqa Ramadana na 18 lat więzienia za gwałt na trzech kobietach. Wyrok zapadł zaocznie i przy drzwiach zamkniętych po trzytygodniowym procesie, w którym Ramadan nie wziął udziału. Przewodnicząca składu, sędzia Corinne Goetzmann, uznała 63-latka za winnego gwałtu oraz gwałtu na osobie szczególnie narażonej w związku z czynami popełnionymi między 2009 a 2016 rokiem. Sąd orzekł także dożywotni zakaz wjazdu Ramadana na terytorium Francji po odbyciu kary, objął go nadzorem sądowym przez osiem lat i zakazał kontaktu z ofiarami oraz rozpowszechniania publikacji i wypowiedzi publicznych odnoszących się do tych przestępstw. Wydano międzynarodowy nakaz aresztowania, ponieważ wyroku nie można wykonać, dopóki Ramadan nie zostanie zatrzymany na francuskim terytorium.

Adwokaci wyszli z sali, mówiąc o „parodii sprawiedliwości” Czworo adwokatów Ramadana opuściło salę rozpraw w trakcie postępowania, nazywając je naruszeniem zasad sprawiedliwości. Obrona twierdziła, że Ramadan nie mógł stawić się w sądzie, bo przebywał w szpitalu w Genewie z powodu pogorszenia stanu zdrowia związanego z stwardnieniem rozsianym. Dwaj biegli medyczni wyznaczeni przez sąd potwierdzili jednak, że jego stan zdrowia był stabilny i że może stanąć przed sądem. Sędzia Goetzmann nakazała więc kontynuowanie procesu bez niego. Ramadan nie zastosował się też do obowiązku pozostawania w regionie paryskim i według ustaleń przebywa w Szwajcarii. Jedna z jego prawniczek, Ouadie Elhamamouchi, ostro skomentowała wyrok.

„The trial ends as it began: a farce. With the facts being extremely disputed, the severity of the sentence, supplemented by a permanent ban from French territory, reflects a relentless pursuit of Tariq Ramadan.” (Proces kończy się tak, jak się zaczął: farsą. Przy bardzo spornych faktach surowość kary, uzupełniona o dożywotni zakaz wjazdu na terytorium Francji, pokazuje bezwzględne ściganie Tariqa Ramadana.) — Ouadie Elhamamouchi via AFP

Jak podaje Deutsche Welle, ponieważ Szwajcaria nie wydaje własnych obywateli innym państwom, pozostaje niejasne, w jaki sposób wyrok miałby zostać wykonany.

Relacje pokrzywdzonych: zgoda, która przerodziła się w przemoc, i publikacja nazwiska Sędzia Goetzmann, uzasadniając orzeczenie, wskazała, że podczas śledztwa i przesłuchań pokrzywdzone opisywały kontakty seksualne, które początkowo były zgodne, a później stały się agresywne. Pierwsza sprawa dotyczyła gwałtu z użyciem przemocy wobec osoby szczególnie narażonej, do którego doszło w Lyonie w październiku 2009 roku, gdy kobieta poznała Ramadana w barze hotelowym po jednym z jego wykładów i została zwabiona do jego pokoju. Druga sprawa dotyczyła gwałtu z 2012 roku w Paryżu na byłej salafitce, która później została świecką aktywistką, Henda Ayari. Złożyła ona zawiadomienie o przestępstwie w październiku 2017 roku i, jak podała Frankfurter Allgemeine, uruchomiła falę ruchu MeToo wśród młodych muzułmanek. Trzecia sprawa dotyczyła kolejnej kobiety i wydarzeń z 2016 roku. W odrębnym postępowaniu Ramadan został skazany na grzywnę po tym, jak jego książka „Duty to Truth” ujawniła prawdziwe nazwisko Christelle 84 razy mimo zakazu sądowego. Proces odbywał się przy drzwiach zamkniętych także dlatego, że jedna z pokrzywdzonych, występująca pod pseudonimem Christelle, obawiała się gróźb i ataków ze strony zwolenników Ramadana.

„Zgoda na czynności seksualne nie oznacza zgody na każdą czynność seksualną, niezależnie od jej rodzaju.” — Corinne Goetzmann via SWI swissinfo.ch

Szwajcarski wyrok już zapadł, ekstradycję blokuje obywatelstwo Wyrok z Paryża nie jest pierwszym skazaniem karnym Ramadana. Szwajcarski Sąd Kantonalny w Genewie uznał go w sierpniu 2024 roku za winnego gwałtu i przymusu seksualnego wobec kobiety, którą poznał w październiku 2008 roku w hotelu w Genewie, i skazał go na trzy lata więzienia, z czego rok w zawieszeniu. Latem 2025 roku Szwajcarski Trybunał Federalny oddalił apelację Ramadana od tego wyroku. Ramadan od końca 2017 roku był na urlopie z funkcji profesora współczesnych studiów nad islamem na Uniwersytecie Oksfordzkim, kiedy zarzuty o napaść seksualną po raz pierwszy pojawiły się publicznie. Jest urodzonym w Genewie wnukiem Hassana al-Banny, który założył Bractwo Muzułmańskie w Egipcie. Ramadan konsekwentnie zaprzecza wszystkim zarzutom i określa siebie, własnymi słowami, mianem „Dreyfusa” swoich czasów, oskarżając francuskie władze o islamofobię.

Najważniejsze daty w sprawach Tariqa Ramadana: — ; — ; — ; — ; — ; — ; — ; —

18 (lat) — Kara więzienia orzeczona przez sąd karny w Paryżu

Sprawa Ramadana stała się jednym z najgłośniejszych postępowań karnych, które wyłoniły się z globalnej fali zarzutów o napaści seksualne, nabierającej tempa po 2017 roku. Zawiadomienie Hendy Ayari z października 2017 roku było jednym z pierwszych skierowanych przeciwko znanej muzułmańskiej postaci publicznej we Francji i skłoniło kolejne kobiety do ujawnienia swoich historii. Ramadan przez lata był cenionym mówcą wśród francuskich społeczności muzułmańskich pochodzenia imigranckiego, zwłaszcza wśród młodych ludzi na banlieues, i zajmował stanowiska akademickie na Uniwersytecie Oksfordzkim, a także pełnił funkcje gościnne na uczelniach w Katarze i Maroku. Jego dziadek, Hassan al-Banna, założył w latach 20. XX wieku Bractwo Muzułmańskie w Egipcie, organizację, która stała się jednym z najbardziej wpływowych ruchów islamistycznych na świecie. Ramadan spędził 10 miesięcy w areszcie tymczasowym we Francji, po czym został zwolniony.