Wojna USA z Iranem winduje ropę do 106 dol. i uderza w kolejne sektory

Wojna między Stanami Zjednoczonymi a Iranem podniosła ceny ropy powyżej 106 dolarów za baryłkę, do najwyższego poziomu od kilku lat, a jednocześnie wywołała serię zakłóceń gospodarczych – od łańcuchów dostaw farmaceutyków po rynek nawozów rolniczych i zaopatrzenie gospodarstw domowych w paliwa. Reuters podał, że rząd Stanów Zjednoczonych szybko wyczerpuje narzędzia, które mógł wykorzystać do amortyzowania szoku cenowego na rynku ropy wywołanego konfliktem. Prezydent USA Donald Trump, który sprawuje urząd od 2025 roku, mierzy się z rosnącą presją, ponieważ skutki gospodarcze wojny jednocześnie obejmują wiele sektorów. Blokada Cieśniny Ormuz stała się jednym z głównych czynników pogłębiających kryzys, ponieważ odcięła istotne trasy morskie i zmusiła państwa do szukania awaryjnych rozwiązań. 106 (USD per barrel) — próg ceny ropy został przekroczony, to najwyższy poziom od kilku lat Skala zakłóceń pokazuje, że gospodarcze skutki konfliktu wyraźnie wyszły już poza sam rynek energii.

Amerykańskie koncerny naftowe zarabiają, Waszyngton szuka wyjścia Podczas gdy administracja USA ma trudności z ograniczeniem gospodarczych skutków wojny, amerykańskie spółki naftowe stały się jednymi z głównych finansowych beneficjentów konfliktu – wynika z relacji Berliner Zeitung. Dziennik przytoczył wypowiedzi z branży, z których wynika, że firmy otwarcie przyznają, iż czerpią z tej sytuacji duże zyski. „„We earn a lot of money”” — US oil industry executive via Berliner Zeitung Reuters informował osobno, że w Waszyngtonie kończą się mechanizmy, które mogłyby osłonić krajową gospodarkę przed wzrostem cen ropy, ponieważ wykorzystano już dostępne rezerwy i instrumenty polityki. Mediafax ocenił tę sytuację jako poważny błąd kalkulacji administracji Trumpa i wskazał, że wojna przeciwko Iranowi weszła w fazę, którą redakcja określiła jako niebezpieczną. Rozbieżność między zyskami przedsiębiorstw a ograniczoną zdolnością rządu do reakcji zaostrzyła w Stanach Zjednoczonych debatę polityczną o sposobie prowadzenia konfliktu i jego skutkach. Cieśnina Ormuz od lat należy do głównych punktów zapalnych w relacjach USA z Iranem. Iran już wcześniej groził zamknięciem tego szlaku w okresach wzrostu napięcia, a analitycy od dawna ostrzegali, że taki ruch wyraźnie podbiłby światowe ceny energii. Obecna blokada oznacza urzeczywistnienie tego od dawna rozważanego scenariusza ryzyka i uderza w państwa importujące ropę w Azji, Europie i innych regionach.

Przerwane trasy dla leków onkologicznych, gwałtowny wzrost cen nawozów Wojna zakłóciła trasy lotnicze wykorzystywane do transportu produktów farmaceutycznych. Reuters ostrzegł, że szczególnie zagrożone są dostawy leków onkologicznych. Zamknięcie części korytarzy powietrznych na Bliskim Wschodzie lub ich omijanie zmusiło operatorów logistycznych do wybierania dłuższych i droższych tras. To wydłuża czas dostaw i zwiększa koszty w łańcuchach zaopatrzenia dotyczących leków, które muszą docierać na czas. Równolegle Rai News podał, że konflikt wywołał wyraźny wzrost cen nawozów, co stanowi poważne obciążenie dla rolnictwa. Droższe nawozy mogą w kolejnych miesiącach przełożyć się na ceny żywności, dodając do kryzysu kolejny impuls inflacyjny, wykraczający poza samą energię. Korea Południowa, silnie uzależniona od importu energii z Bliskiego Wschodu, ogłosiła – według Berliner Zeitung – plan zwiększenia produkcji energii z węgla i atomu w bezpośredniej odpowiedzi na blokadę Ormuzu. Reakcja Seulu pokazuje, że konflikt wpływa na decyzje w polityce energetycznej także w państwach importujących energię, oddalonych od bezpośredniego obszaru działań.

Starmer usłyszał ostrzeżenie: w Wielkiej Brytanii możliwe racjonowanie paliw W Wielkiej Brytanii premier Keir Starmer został ostrzeżony, że kraj powinien przygotować się na możliwe racjonowanie paliw, jeśli kryzys związany z wojną z Iranem będzie się pogłębiał – podał The Independent. Ostrzeżenie pokazuje, że decydenci w Londynie poważnie traktują scenariusz, w którym ograniczenia podaży osiągną poziom wymagający formalnej interwencji państwa w dystrybucję paliw. Wielka Brytania, podobnie jak inne państwa europejskie, importuje część energii z regionów dotkniętych blokadą Ormuzu, dlatego pozostaje narażona na dłuższe zakłócenia. Perspektywa racjonowania oznaczałaby wyraźne nasilenie krajowych skutków konfliktu, który zaczął się jako geopolityczna konfrontacja na Bliskim Wschodzie. W państwach dotkniętych kryzysem rządy stoją dziś przed podwójnym zadaniem: muszą łagodzić bieżące koszty gospodarcze i jednocześnie przygotowywać dłuższą odpowiedź na wstrząs podażowy, którego czasu trwania nie da się obecnie przesądzić. Zestawienie rosnących cen ropy, zakłóceń w logistyce farmaceutyków, wyższych kosztów środków do produkcji żywności i ryzyka braków paliwa sprawia, że wojna z Iranem należy do konfliktów o największych skutkach gospodarczych w ostatnich latach – wynika z przywołanych relacji medialnych.