Reza Pahlavi gotów przejąć władzę w Iranie po upadku Republiki Islamskiej

Reza Pahlavi, najstarszy syn ostatniego szacha Iranu i czołowa postać irańskiej opozycji żyjąca na emigracji w Stanach Zjednoczonych, oświadczył 14 marca 2026 roku, że jest gotów przewodzić Iranowi, gdy tylko Republika Islamska upadnie. Deklaracja została podana do wiadomości przez wiele europejskich mediów, w tym Le Figaro, Stirile ProTV i Diario de Noticias. Pahlawi, urodzony 31 października 1960 roku, jest synem Mohammada Rezy Pahlawiego, który rządził Iranem jako szach od 1941 roku do czasu jego obalenia w Rewolucji Islamskiej w 1979 roku. Oświadczenie stanowi jedną z najbardziej bezpośrednich publicznych wypowiedzi Pahlawiego o gotowości do przejęcia roli przywódczej w Iranie po upadku Republiki Islamskiej.

Pahlawi sformułował swoją gotowość w kategoriach zobowiązania wobec wolności narodu irańskiego. Według Stirile ProTV stwierdził, że jego celem w momencie upadku reżimu byłoby ustanowienie wolności w kraju. Jego deklaracja pozycjonuje go jako centralną postać w trwających dyskusjach na temat przyszłości politycznej Iranu, szczególnie wśród grup opozycyjnych i społeczności diaspory. Pahlawi od dawna opowiada się za demokratycznym przejściem w Iranie i wzywał do przeprowadzenia referendum w sprawie przyszłej formy rządu w kraju, zgodnie z jego profilem na Wikipedii. Jego publiczne oświadczenia zwróciły wznowioną uwagę w kontekście irańskich protestów z lat 2025-2026, podczas których był szczególnie aktywny.

„We will establish freedom” (Ustanowimy wolność) — Reza Pahlavi via Stirile ProTV

Mohammad Reza Pahlavi, ojciec Rezy Pahlawiego, rządził Iranem jako szach od 1941 do 1979 roku, kiedy to został obalony w Rewolucji Islamskiej kierowanej przez Ruhollaha Chomeiniego, która zniosła irańską monarchię i ustanowiła obecne rządy teokratyczne. Reza Pahlavi żyje na emigracji w Stanach Zjednoczonych od czasów rewolucji i przez dziesięciolecia działał jako aktywista polityczny i dysydent, konsekwentnie wzywając do zmiany reżimu w Teheranie. Jest opisywany jako najbardziej prominentna postać irańskiej opozycji monarchistycznej za granicą. Irańskie protesty z lat 2025-2026 nadały odnowioną widoczność głosom opozycji zarówno wewnątrz Iranu, jak i w diasporze.

Oświadczenie Pahlawiego rozpowszechniane było szeroko w europejskich mediach 14 marca 2026 roku, a redakcje w Portugalii, Rumunii i Francji opublikowały wersje tej deklaracji. Zakres relacji odzwierciedla stopień, w jakim Pahlawi pozostaje rozpoznawalnym symbolem irańskiej polityki opozycyjnej na arenie międzynarodowej. Jako irański aktywista polityczny i dysydent nie pełni żadnej formalnej roli rządowej, lecz nadal przedstawia się jako potencjalna postać przejściowa dla przyszłego Iranu. Z dostępnych źródeł artykułów brak potwierdzonych informacji dotyczących konkretnych struktur politycznych lub harmonogramów, które Pahlawi zaproponował dla przejścia w erze po Republice Islamskiej. Jego komentarze były podawane bez żadnej natychmiastowej odpowiedzi urzędników rządowych Iranu w dostępnych źródłach.