Marsylia przed drugą turą bez porozumienia lewicy, rośnie ryzyko czterostronnego starcia

Francuskie wybory samorządowe w 2026 roku zbliżyły się w poniedziałek do rozdrobnionej drugiej tury. W Marsylii urzędujący mer Benoît Payan odrzucił sojusz z La France Insoumise. Taki ruch kieruje miasto ku rywalizacji czterech list, choć politycy LFI ostrzegali, że odmowa może ułatwić zwycięstwo skrajnej prawicy. Sondaże exit poll po pierwszej turze wskazywały niemal remis między kandydatem lewicy a kandydatem Rassemblement National – podał Reuters. Decyzja Payana, by nie łączyć list ani nie wycofać się na rzecz LFI, oznacza, że Marsylia wejdzie do drugiej tury z czterema konkurującymi listami zamiast ze wspólnym blokiem lewicy. Spór w drugim co do wielkości mieście Francji stał się jednym z głównych punktów krajowej debaty o tym, czy partie lewicowe powinny łączyć siły przeciw RN niezależnie od różnic ideowych. Taki sam schemat powtórzył się w Paryżu, gdzie prowadząca lewica również odrzuciła ofertę współpracy ze strony LFI – podała ANSA.

Politycy LFI ostrzegają przed ryzykiem zwycięstwa skrajnej prawicy w Marsylii Manuel Bompard, jeden z czołowych polityków LFI, publicznie wezwał Payana do zmiany stanowiska i przedstawił sprawę jako decyzję o wysokiej stawce politycznej. „Nie możemy ryzykować, że Marsylia przejdzie w ręce skrajnej prawicy” — Manuel Bompard via Franceinfo Apel Bomparda pozostał bez odpowiedzi, ponieważ otoczenie Payana utrzymało sprzeciw wobec formalnego sojuszu. Manon Aubry, polityczka LFI, rozszerzyła krytykę poza Marsylię. Zaapelowała o „front antyfaszystowski” przed drugą turą i zarzuciła kandydatom Partii Socjalistycznej, którzy odrzucili porozumienia z LFI, „tchórzostwo”. Według „Le Monde” wynik w Marsylii to „quadrangulaire”, czyli czterostronna rywalizacja, ponieważ rywalizujące listy nie uzgodniły ani połączenia, ani wycofania którejkolwiek z nich. Sytuacja ujawniła głęboki podział na francuskiej lewicy między ugrupowaniami gotowymi do taktycznej współpracy przeciw RN a tymi, które nie chcą legitymizować LFI jako partnera koalicyjnego.

Nicea i Mentona obrały przeciwne strategie sojuszy W Nicei kalkulacja polityczna była całkowicie inna. Christian Estrosi, mer miasta startujący pod szyldem Horizons, wykluczył jakikolwiek sojusz z lewicą przed drugą turą, w której zmierzy się w bezpośrednim pojedynku z Érikiem Ciottim – podało Franceinfo. Odmowa Estrosiego przypominała decyzję Payana w samej formie, ale wynikała z przeciwnego położenia na scenie politycznej. Mer Nicei nie chciał rozszerzać swojej koalicji w lewo nawet po to, by wzmocnić obóz przeciwny jego rywalowi. W Mentonie przyjęto inną strategię. Dwie prawicowe listy, z których jedną prowadził Louis Sarkozy – syn byłego prezydenta Francji Nicolasa Sarkozy’ego – połączyły się przed drugą turą, aby pokonać RN – podało Franceinfo. Porozumienie w Mentonie pokazało, że część centroprawicy i prawicy uznała konsolidację za właściwą odpowiedź na wyzwanie ze strony RN, w przeciwieństwie do rozdrobnienia widocznego w Marsylii. Louis Sarkozy, określany w materiałach źródłowych jako eseista i komentator, który wszedł do rywalizacji samorządowej w Mentonie w 2026 roku, stał się w ten sposób ważną postacią prawicowych działań taktycznych wymierzonych w RN.

PS i Zieloni krytykowani tam, gdzie zawarli sojusze z LFI Podczas gdy Payan i inni odrzucali propozycje LFI, Partia Socjalistyczna i Ekolodzy spotkali się z ostrą krytyką w innych gminach, gdzie zdecydowali się na sojusz z tym ugrupowaniem. Według „Le Figaro” krytycy używali wobec tych porozumień takich określeń jak „hipokryzja”, „wstyd” i „hańba”. Ataki płynęły z różnych stron, co pokazuje, że w obecnym klimacie politycznym każda decyzja dotycząca relacji z LFI wiąże się z kosztami. Napięcie obrazuje szerszy dylemat francuskiej lewicy przed drugą turą. Jedność przeciw RN wymaga współpracy z LFI, ale sama taka współpraca wywołuje sprzeciw wyborców centrowych i umiarkowanie lewicowych. Francuskie wybory samorządowe odbywają się w dwóch turach, a udział w drugiej turze zwykle wymaga przekroczenia określonego progu w pierwszym głosowaniu. Kwestia porozumień między turami – łączenia list, wycofań i taktycznych układów – od dawna należy do stałych elementów francuskiej polityki wyborczej. Wzrost znaczenia RN jako dużej siły w wyborach lokalnych zwiększył presję na inne partie, by koordynowały działania, co od czasu wyłonienia się LFI jako dominującej siły na francuskiej lewicy regularnie obciąża relacje między Partią Socjalistyczną a tym ugrupowaniem. Cykl wyborczy w 2026 roku dodatkowo zaostrzył te napięcia. Szczególnie dużo uwagi w skali kraju przyciągnęła Marsylia, gdzie po niemal remisie między lewicą a RN w pierwszej turze urzędujący mer odmówił skupienia głosów anty-RN pod jednym szyldem.