Ali Larijani nie żyje po izraelskim nalocie. Iran traci kolejnego decydenta

Ali Larijani, główny irański urzędnik do spraw bezpieczeństwa i sekretarz Rady Najwyższego Bezpieczeństwa Narodowego, zginął w izraelskim nalocie 17 marca 2026 roku. Był najwyższym rangą irańskim urzędnikiem, który zginął od czasu śmierci najwyższego przywódcy Alego Chameneiego w otwierającej konflikt serii uderzeń. Irańskie media potwierdziły jego śmierć. Państwowe redakcje podały, że „dołączył do Pana jako męczennik”. Według izraelskich komunikatów w tej samej fali ataków zginął także Gholamreza Soleimani, dowódca paramilitarnej formacji Basidż. Szef irańskiej armii odpowiedział zapowiedzią „zdecydowanego” odwetu za zabicie Larijaniego. Te śmierci są kolejnym etapem eliminowania najwyższego dowództwa wojskowego i aparatu bezpieczeństwa Iranu od początku konfliktu, który rozpoczął się 28 lutego 2026 roku.

Ratownicy przeciążeni, a bombardowania trwają bez przerwy Irańscy ratownicy mają trudności z prowadzeniem działań pod nieustannymi bombardowaniami – wynika z relacji Reutersa z 17 marca 2026 roku. Skala amerykańsko-izraelskiej wojny powietrznej, udokumentowana w analizie wizualnej The Wall Street Journal, wskazuje na szeroko zakrojoną operację wymierzoną w infrastrukturę wojskową i bezpieczeństwa na terenie całego Iranu. Agencja Tasnim podała w materiale opublikowanym 17 marca, że w północno-wschodnim Iranie zatrzymano 10 cudzoziemców pod zarzutem szpiegostwa. Irańskie władze nie podały od razu narodowości zatrzymanych. Jednoczesne aresztowania i trwające naloty zwiększyły presję na irański aparat bezpieczeństwa. Czołowe postacie są eliminowane szybciej, niż władze są w stanie oficjalnie ogłaszać ich następców.

Tajna depesza USA ostrzega, że powstanie skończyłoby się masakrą cywilów Tajna amerykańska depesza, na którą powołał się Washington Post i o której napisał polski portal wnp.pl, ostrzegała, że każda próba powszechnego wystąpienia przeciwko irańskiemu reżimowi w obecnych warunkach najpewniej zakończyłaby się masakrą ludności cywilnej. Ocena pokazuje, że w części administracji USA istnieją obawy dotyczące wtórnych skutków kampanii wojskowej. Włoska La Repubblica informowała niezależnie o tej samej depeszy, opisując ją jako dokument niejawny przedstawiający ryzyka wewnętrznej destabilizacji w Iranie. Ostrzeżenie sugeruje, że choć kampania lotnicza wyeliminowała kluczowe osoby, nie stworzyła warunków, w których irańskie społeczeństwo mogłoby bezpiecznie zakwestionować władzę od środka. Sama depesza oraz jej treść pokazują, że sposób prowadzenia operacji przez USA budzi także wewnętrzną debatę.

Mojtaba Chamenei umacnia władzę mimo sporów o sukcesję Mojtaba Chamenei, syn zmarłego najwyższego przywódcy Alego Chameneiego, został 9 marca 2026 roku wybrany przez Zgromadzenie Ekspertów na trzeciego najwyższego przywódcę Iranu – wynika z bieżących ustaleń potwierdzonych w rejestrze osób. Rumuński portal Ziare.com opisał okoliczności jego wyboru, wskazując na zapieczętowane głosy, wewnętrzne podziały i ukrywany testament, przedstawiając cały proces jako sporną konsolidację władzy w irańskim establishmencie religijnym. Zgodnie ze zweryfikowanymi doniesieniami Ali Chamenei zginął podczas pierwszych amerykańsko-izraelskich uderzeń 28 lutego 2026 roku razem z żoną i jedną z córek. Larijani, który pełnił funkcję sekretarza Rady Najwyższego Bezpieczeństwa Narodowego od grudnia 2025 roku, był przed śmiercią 17 marca uznawany za jedną z najbardziej wpływowych postaci Iranu po śmierci Chameneiego. Jego zabicie eliminuje jednego z ostatnich wysokich rangą decydentów zdolnych koordynować strategiczną odpowiedź Iranu na najwyższym szczeblu.

Amerykańsko-izraelska operacja wojskowa przeciwko Iranowi, określana jako Operation Epic Fury, rozpoczęła się 28 lutego 2026 roku od uderzeń, w których zginął najwyższy przywódca Ali Chamenei. Konflikt oznaczał wyraźną eskalację po latach starć zastępczych, sankcji i napięć nuklearnych między Iranem a Zachodem. Ali Larijani był już wcześniej sekretarzem Rady Najwyższego Bezpieczeństwa Narodowego w latach 2005–2007, a na to stanowisko wrócił w 2025 roku. Był także byłym przewodniczącym irańskiego parlamentu i uchodził za jednego z najbardziej doświadczonych polityków Islamskiej Republiki.