Wieloryb Timmy odpłynął z mielizny u wybrzeży Niemiec

Humbak nazwany „Timmy”, który osiadł na mieliźnie u wybrzeży wyspy Poel w pobliżu Wismaru na niemieckim wybrzeżu Bałtyku, zaczął ponownie płynąć wieczorem 5 kwietnia 2026 roku. Stało się to po kilku dniach pogarszania się stanu jego zdrowia i słabnących nadziei na ratunek. Minister środowiska Meklemburgii-Pomorza Przedniego, Till Backhaus, potwierdził te doniesienia, uznając, że kluczowa była decyzja o zapewnieniu zwierzęciu ciszy i przestrzeni. Początkowo wieloryb poruszał się w złym kierunku, płynąc w stronę portu, jednak policja wodna poinformowała później, że zwierzę kieruje się na otwarte morze. Wiadomość ta nadeszła po tym, jak eksperci spodziewali się zgonu zwierzęcia w zatoce po zawieszeniu aktywnych prób ratunkowych w środę, 1 kwietnia 2026 roku.

„Spokój, który zapewniliśmy wielorybowi, przyniósł efekty. Zebrał on wystarczająco dużo sił, aby zareagować na impuls z naszej łodzi i zacząć płynąć.” — Till Backhaus via Handelsblatt

Humbaki to ssaki oceaniczne występujące naturalnie w Północnym Atlantyku i Pacyfiku, które rzadko wpływają do zamkniętych mórz o niskim zasoleniu, takich jak Bałtyk. Zasolenie Morza Bałtyckiego jest znacznie niższe niż w otwartym oceanie, co czyni je nieprzyjaznym środowiskiem dla gatunków przystosowanych do warunków pełnosłonych. „Timmy” utknął u wybrzeży Niemiec czterokrotnie od początku marca 2026 roku, z czego trzy razy udało mu się uwolnić o własnych siłach, zanim ostatecznie osiadł na mieliźnie przy wyspie Poel we wtorek, 31 marca 2026 roku. Przed ostatnim incydentem wieloryb był widziany w porcie w Wismarze oraz w Timmendorfer Strand w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn.

Niskie zasolenie i rany od śrub napędowych osłabiły zwierzę Stan wieloryba uległ pogorszeniu z dwóch głównych powodów: nienaturalnie niskiej zawartości soli w wodzie oraz odniesionych obrażeń. Minister Backhaus stwierdził w Niedzielę Wielkanocną, że zasolenie Bałtyku jest o około jedną trzecią niższe od poziomu, do którego humbaki są przyzwyczajone w Morzu Północnym czy Atlantyku. Powoduje to poważne problemy skórne, które negatywnie wpływają na ogólną kondycję zwierzęcia. Na ciele ssaka zauważono również rany typowe dla uderzenia śrubą okrętową oraz ślady prawdopodobnie pozostawione przez sieci – obrażenia te stały się w pełni widoczne dopiero po opadnięciu poziomu wody. Humbaki nie są przystosowane do płytkich i mało słonych wód, co czyni utknięcie na mieliźnie szczególnie groźnym. Biolog morska Tamara Narganes Homfeldt z organizacji Whale and Dolphin Conservation ostrzegała, że proces umierania tak dużego zwierzęcia może trwać kilka dni. W tym czasie ciężar własnego ciała stopniowo uszkadza narządy wewnętrzne, co prowadzi do zapaści krążeniowej i niewydolności organów.

12.35 (metra) — potwierdzona długość humbaka na mieliźnie

Długość: 12.35, Szerokość: 3.20, Wysokość: 1.60

Strażacy chłodzili skórę zwierzęcia przez całą dobę Służby ratunkowe ze straży pożarnej stale monitorowały wieloryba i regularnie polewały jego skórę wodą, aby złagodzić ból i obniżyć temperaturę powierzchni ciała. Backhaus zauważył, że dane z kamer termowizyjnych wykazały wyraźną różnicę między nawilżonymi a suchymi partiami ciała: tam, gdzie stosowano wodę, temperatura znacznie spadała. Miejsca suche – pozostawione bez wody w celu ochrony płuc i nozdrzy – osiągały temperaturę od 20 do 22 stopni Celsjusza. Ustawienie zraszaczy musiało być wielokrotnie korygowane ze względu na zmienne warunki wietrzne, przy czym Niemiecka Służba Meteorologiczna zapowiadała silne porywy wiatru w Niedzielę Wielkanocną. Pod wpływem własnego ciężaru, wynoszącego ok. 12 ton, wieloryb zapadł się w dno Bałtyku na głębokość 50–60 centymetrów. Minister kategorycznie wykluczył eutanazję, podkreślając, że zwierzę nie zostanie uśmiercone. W sobotę w Wismarze odbyła się manifestacja, podczas której mieszkańcy wyrażali solidarność ze zwierzęciem i apelowali o większe zaangażowanie zewnętrznych ekspertów.

Raport ekspertów spodziewany we wtorek Mimo optymistycznych sygnałów z wieczora 5 kwietnia, długoterminowe rokowania pozostają niepewne. Minister Backhaus zapowiedział, że we wtorek, 7 kwietnia 2026 roku, spodziewa się oficjalnego raportu od międzynarodowych biologów morskich i weterynarzy, który wskaże dalsze kroki. Potwierdził również kontakt z Federalnym Ministerstwem Środowiska oraz Federalnym Ministerstwem Rolnictwa. Aktywne próby ratowania zwierzęcia zostały przerwane 1 kwietnia, gdy ssak utknął po raz czwarty, a specjaliści ocenili, że najprawdopodobniej padnie on w zatoce. Ponowny ruch w stronę otwartego morza daje ostrożną nadzieję, choć eksperci nie potwierdzili jeszcze, czy wielorybowi udało się bezpiecznie wypłynąć na głębsze wody. Policja wodna kontynuowała monitorowanie trasy zwierzęcia w niedzielę wieczorem.