Włochy żegnają Enricę Bonaccorti: Ikona telewizji zmarła w wieku 76 lat

Enrica Bonaccorti, popularna włoska prezenterka telewizyjna i radiowa, aktorka oraz autorka tekstów piosenek, zmarła 12 marca 2026 roku w Rzymie w wieku 76 lat. Przyczyną śmierci był nowotwór trzustki, o którym artystka informowała wcześniej otwarcie w mediach społecznościowych oraz podczas występów telewizyjnych. Bonaccorti zapisała się w historii włoskiej kultury nie tylko jako twarz programów rozrywkowych, ale również jako współautorka słynnego utworu „La lontananza”, napisanego wspólnie z Domenico Modugno. Informację o jej odejściu przekazały czołowe włoskie media, wywołując falę wspomnień w całym kraju. Domenico Modugno

Włoski świat mediów i kultury zareagował na śmierć artystki licznymi hołdami, podkreślającymi jej profesjonalizm i elegancję. Showman Rosario Tindaro Fiorello uczcił jej pamięć w programie „La Pennicanza”, wykonując utwór „La lontananza”, co stało się jednym z najbardziej poruszających momentów dnia. Z kolei Caterina Balivo, wspominając zmarłą ze wzruszeniem, przytoczyła słowa Bonaccorti o tym, że praca była dla niej formą ucieczki od trudów choroby. Oficjalny komunikat wydały również władze publicznego nadawcy Rai, w którym wskazano na takt i wyjątkowy styl, jaki wnosiła do każdej produkcji telewizyjnej. Enrica Bonaccorti urodziła się 18 listopada 1949 roku w Savonie. Karierę rozpoczęła na początku lat 70. jako aktorka teatralna i kinowa, współpracując m.in. z kompanią Paoli Quattrini. Przez dekady stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci włoskiej telewizji, prowadząc flagowe programy i angażując się w działalność literacką jako autorka tekstów i pisarka.

Głos w sprawie śmierci dziennikarki zabrały także osoby spoza świata rozrywki, wskazując na społeczny wymiar jej walki z chorobą. Lekarz infektolog Matteo Bassetti porównał odejście Bonaccorti do osobistej straty własnej matki, którą również zaatakował nowotwór, nazywając chorobę bezlitosną. Publicyści, w tym Aldo Cazzullo na łamach „Corriere della Sera”, przypomnieli jej postać jako „uprzejmą prowadzącą”, która w swojej karierze miała nawet ambicję przepisania hymnu narodowego. Śmierć Bonaccorti jest postrzegana jako koniec pewnej epoki we włoskiej telewizji publicznej, w której dominowała kultura osobista i merytoryczne przygotowanie do roli gospodarza programu.

„Per due ore avevo dimenticato di essere malata” (Przez dwie godziny zapomniałam, że jestem chora) — Enrica Bonaccorti via Il Messaggero

Ostatnie lata i pożegnanie Enriki Bonaccorti: 18 listopada 1949 — Narodziny; Lata 70. — Debiut artystyczny; 17 lutego 2026 — Informacje o chorobie; 12 marca 2026 — Śmierć