Wierni oraz turyści odwiedzający katedry w krajach związkowych Nadrenia-Palatynat i Saara nadal będą mogli korzystać z bezpłatnego wstępu. Lokalne diecezje oficjalnie odrzuciły plany wprowadzania biletów oraz technicznych barier, takich jak kołowroty. Decyzja ta motywowana jest chęcią zachowania sakralnego charakteru świątyń jako miejsc ciszy i modlitwy, dostępnych dla każdego bez względu na cel wizyty czy status materialny.
Brak opłat za wstęp
Diecezje w Rheinland-Pfalz i Saarlandzie utrzymały zasadę darmowego dostępu do katedr dla wszystkich odwiedzających.
Rezygnacja z kołowrotów
Odrzucono plany montażu technicznych systemów kontroli wejścia, aby zachować otwarty charakter domów Bożych.
Tożsamość nad komercją
Władze kościelne podkreślają, że świątynie mają być przede wszystkim miejscami kultu, a nie obiektami turystycznymi.
Katedry i kościoły w krajach związkowych Nadrenia-Palatynat oraz Saara pozostaną przestrzeniami otwartymi, do których wstęp nie będzie wiązał się z żadnymi opłatami ani barierami technicznymi. Lokalne wspólnoty religijne oraz władze diecezjalne potwierdziły, że nie przewidują wprowadzenia drehkreuzów ani innych systemów biletowych, które mogłyby zmienić charakter tych miejsc. Decyzja ta dotyczy zarówno osób przychodzących na modlitwę, jak i turystów chcących zwiedzić zabytkowe obiekty.
W debacie publicznej, która toczyła się w regionie, przeważył argument o misyjnej i społecznej roli Kościoła. Przedstawiciele diecezji wskazują, że świątynie muszą pozostać miejscami ciszy i skupienia, dostępnymi dla każdego człowieka bezwarunkowo. Odrzucenie koncepcji Eintrittsgeld, czyli opłat za wstęp, jest jasnym sygnałem, że aspekty ekonomiczne nie mogą dominować nad funkcją sakralną. Wprowadzenie płatnych biletów mogłoby bowiem stworzyć sztuczną barierę, która zniechęcałaby do odwiedzin i naruszała powagę domów Bożych.
0 — euro wynosi opłata za wstęp do katedr w regionie 0 — planowanych bramek obrotowych w drzwiach świątyń
Sytuacja w Nadrenii-Palatynacie i Saarze stanowi istotny punkt odniesienia w szerszej, europejskiej dyskusji na temat finansowania zabytków sakralnych. W wielu krajach, w obliczu rosnących kosztów konserwacji i ogromnego ruchu turystycznego, zarządcy obiektów decydują się na komercjalizację dostępu. Jednak niemieckie bistümer w tym regionie uznały, że otwartość jest wpisana w ich tożsamość. Od dekad w Europie ścierają się dwa podejścia: traktowanie kościoła jako darmowego miejsca kultu oraz jako obiektu historycznego wymagającego biletowania dla pokrycia kosztów utrzymania.
Zasady dostępu do katedr w regionie: Opłaty za wstęp: → ; Infrastruktura wejścia: → ; Charakter obiektu: →
Brak technicznych ograniczeń, takich jak Zugangsbeschränkungen, ma gwarantować, że każdy, kto poczuje potrzebę wejścia do katedry, będzie mógł to zrobić w sposób swobodny i godny. Regionalne media podkreślają, że utrzymanie status quo jest wyrazem dbałości o tradycję, w której kościół pozostaje przestrzenią publiczną i wspólnotową, a nie wyłącznie muzeum. Choć koszty utrzymania katedr w Spirze, Moguncji czy Trewirze są wysokie, finansowanie ich ma opierać się na dotychczasowych modelach, bez obciążania osób przekraczających ich progi.