Conor Benn pokonał Regisa Prograisa, Derek Chisora wycofuje się z decyzji o emeryturze

Conor Benn pokonał Regisa Prograisa przez jednogłośną decyzję sędziów, którzy zgodnie punktowali 98–92 na korzyść Brytyjczyka w pojedynku w limicie catchweight do 150 funtów. Walka odbyła się w sobotę na Tottenham Hotspur Stadium w Londynie jako starcie poprzedzające pojedynek wieczoru między Tysonem Furym a Arslanbekiem Machmudowem. 29-letni Benn kontrolował większość 10-rundowego starcia z 37-letnim Prograisem, byłym mistrzem wagi superlekkiej, jednak nie zdołał doprowadzić do nokautu, do którego dążył. Wynik ten przedłuża passę zwycięstw Benna, choć styl wygranej wzbudził dyskusje ze względu na okoliczności towarzyszące walce i jego nowe porozumienie promocyjne. Debiut Benna w barwach Zuffa budzi pytaniaWalka była pierwszym występem Benna jako zawodnika Zuffa Boxing. Według doniesień za ten jeden występ bokser miał otrzymać 15 milionów dolarów, choć szereg elementów tej współpracy wydawał się niespójny. Organizatorem gali była inna grupa promotorska, The Ring, a transmisję przeprowadzono na platformie Netflix zamiast należącego do Zuffa serwisu Paramount+. Pojedynek odbył się w limicie umownym, a nie w standardowej kategorii wagowej. Promotor Benna, Eddie Hearn, obserwował walkę z pierwszego rzędu. Prograis przystąpił do starcia mimo doniesień o kontuzji odniesionej podczas obozu przygotowawczego, czego jednoznacznie nie zdementował, i wniósł na wagę najwięcej w swojej karierze. Mimo tych czynników, Prograis przetrwał najtrudniejsze momenty, w tym serie ciosów w pierwszej rundzie, po których sędzia był bliski przerwania walki. Conor Benn jest synem Nigela Benna, byłego mistrza świata dwóch kategorii wagowych. Stadion Tottenhamu gościł już wcześniej Benna podczas jego starć z Chrisem Eubankiem Jr. w 2025 roku, które zakończyły się bilansem po jednej wygranej dla każdego z nich. Regis Prograis posiadał tytuł WBA w wadze superlekkiej w 2019 roku oraz pas WBC w tej samej kategorii w latach 2022–2023. Czyste trafienia Benna bez kropki nad iW środkowych rundach Benn pozostawał mobilny, unikając lewej ręki walczącego z odwrotnej pozycji Prograisa i konsekwentnie punktując lewym prostym. Prawy kros nie przynosił oczekiwanego skutku, co zmusiło Brytyjczyka do częstszego używania lewego sierpowego i ataków na korpus w końcowej fazie walki. Obaj zawodnicy doznali obrażeń twarzy – u Prograisa widoczna była opuchlizna, a Benn doznał rozcięcia po zderzeniu głowami. Dynamiczna zrywka Benna w ósmej rundzie zapowiadała szansę na zakończenie przed czasem, ale Prograis wciąż odpowiadał czystymi ciosami z pozycji mańkuta. Choć praca nóg Amerykanina w ostatnich rundach stała się niestabilna, zdołał on dotrwać do końcowego gongu, nie pozwalając Bennowi na odniesienie spektakularnego zwycięstwa, jakiego oczekiwano przy okazji nowego kontraktu. 98-92 (wynik na kartach sędziowskich) — jednogłośna przewaga u wszystkich trzech sędziów Chisora przerywa emeryturę i żąda rewanżu z Wilderem42-letni Derek Chisora wycofał się z zapowiedzi zakończenia kariery i wezwał Deontaya Wildera do rewanżu kilka dni po porażce na punkty, którą poniósł z Amerykaninem 4 kwietnia 2026 roku. Choć przed tamtą walką Chisora deklarował, że będzie ona jego ostatnią, w ringu tuż po ogłoszeniu werdyktu unikał jednoznacznych deklaracji. W rozmowie z TalkSport przed walką Fury-Machmudow, Chisora wyraził niezadowolenie z punktacji oraz zaliczenia mu dwóch nokdaunów, twierdząc, że były to jedynie pchnięcia. „Dwa uznane nokdauny to efekt pchnięć. To żenujące. Nie jestem z tego zadowolony.” — Derek Chisora via BBC Chisora dodał, że cała sytuacja jest dla niego niesatysfakcjonująca, podkreślił jednak, że interesuje go wyłącznie rewanż z Wilderem. Przegrana na punkty Chisory z Wilderem obejmowała liczenie w ósmej rundzie, gdy według relacji BBC Brytyjczyk wypadł za liny. „Chcę dostać rewanż.” — Derek Chisora via BBC