Doniesienia o ataku na szefa wywiadu Iranu i uderzeniu w obiekt nuklearny

Izrael miał w nocy 18 marca 2026 roku zaatakować ministra wywiadu Iranu. Wraz z tymi doniesieniami konflikt między obu państwami wszedł w kolejny etap zaostrzenia, obejmujący próby zabójstw, wymianę uderzeń rakietowych oraz nową egzekucję wiązaną z wojną wywiadów między Teheranem a Jerozolimą. Źródła nie są zgodne co do miejsca ataku. ANSA podała, że uderzenie nastąpiło w Bejrucie, natomiast Mediafax informował, że celem ataku był minister przebywający w Teheranie. Na podstawie dostępnych relacji nie dało się niezależnie uzgodnić tych sprzecznych wersji. Osobno Reuters, powołując się na irańską Mizan, podał, że Iran stracił mężczyznę oskarżanego o szpiegostwo na rzecz Izraela. Egzekucja nadała trwającemu równolegle do kampanii wojskowej konfliktowi wywiadowczemu także wymiar sądowy.

Uderzenie w obiekt nuklearny, nietypowa broń użyta przeciw Izraelowi Według Notícias ao Minuto pocisk trafił w irański obiekt nuklearny. Z relacji wynikało jednak, że uderzenie nie spowodowało poważnych szkód. W dostępnych doniesieniach nie potwierdzono, kto przeprowadził atak. W odrębnym incydencie Iran użył przeciwko Izraelowi tego, co Gazeta.pl określiła jako „nietypową broń”. W wyniku ostrzału zginęły dwie osoby. Charakter tej broni nie został doprecyzowany w dostępnych materiałach. Do tych zdarzeń doszło w czasie Operation Epic Fury, czyli amerykańsko-izraelskiej kampanii wojskowej przeciw Iranowi, rozpoczętej 28 lutego 2026 roku. Tempo doniesień o kolejnych uderzeniach i kontruderzeniach z 18 marca wskazywało, że po niemal trzech tygodniach konfliktu obie strony nadal prowadziły aktywne działania ofensywne.

Nowy najwyższy przywódca przed decyzją w sprawie broni jądrowej Minister spraw zagranicznych Iranu oświadczył, że stanowisko kraju wobec prac nad bronią jądrową nie zmieni się istotnie – podał G4Media. Wypowiedź padła w czasie, gdy Iran czekał na formalny kierunek polityczny wyznaczony przez Mojtaba Khamenei, który został mianowany najwyższym przywódcą 9 marca 2026 roku po śmierci ojca. Ziare.com podał, że Iran oczekuje decyzji nowego najwyższego przywódcy w sprawie rozwoju broni jądrowej. Serwis przypomniał, że zmarły Ali Khamenei wydał wcześniej religijne orzeczenie zakazujące prac nad taką bronią. To, czy zakaz zostanie utrzymany, zmieniony czy cofnięty pod nowym przywództwem, może mieć duże znaczenie dla dalszego przebiegu konfliktu oraz dla międzynarodowych działań na rzecz nierozprzestrzeniania broni jądrowej. Publiczne zapewnienie szefa irańskiej dyplomacji sprawiało wrażenie sygnału ciągłości, jednak ostateczna decyzja należy do nowego najwyższego przywódcy. Oświadczenia te padły w czasie, gdy rządy państw zachodnich i aktorzy regionalni uważnie obserwowali postawę Teheranu wobec programu nuklearnego w warunkach trwającej kampanii wojskowej.

Ali Khamenei był najwyższym przywódcą Iranu od 1989 roku do śmierci 28 lutego 2026 roku, kiedy zginął w uderzeniach przeprowadzonych w ramach Operation Epic Fury. W latach 1981–1989 był wcześniej prezydentem Iranu. Jego syn Mojtaba Khamenei został wyznaczony na następcę 9 marca 2026 roku. Konflikt między Izraelem a Iranem obejmuje długotrwałą wojnę wywiadów, a w ostatnich latach po obu stronach pojawiały się doniesienia o wielu próbach zabójstw i postępowaniach dotyczących szpiegostwa.

Egzekucja za szpiegostwo pokazuje skalę wojny wywiadowczej Teheranu z Izraelem Egzekucja mężczyzny skazanego za szpiegostwo na rzecz Izraela, o której poinformował Reuters, powołując się na Mizan, odzwierciedlała intensywność ukrytego konfliktu toczącego się równolegle z otwartą kampanią wojskową. Iran okresowo ogłasza egzekucje osób oskarżanych o przekazywanie informacji izraelskim lub zachodnim służbom, zwłaszcza w okresach podwyższonego napięcia. Termin ogłoszenia tej informacji – tego samego dnia, w którym pojawiły się doniesienia o ataku na ministra wywiadu oraz o incydencie dotyczącym obiektu nuklearnego – sugerował, że irańskie władze chciały jednocześnie pokazać determinację na kilku frontach. W dostępnych relacjach nie podano tożsamości straconego mężczyzny. Los ministra wywiadu pozostawał niejasny z powodu sprzecznych relacji ANSA i Mediafax dotyczących miejsca i skutków nocnego uderzenia. Do chwili publikacji nie informowano o żadnym oficjalnym stanowisku władz Iranu, które potwierdzałoby lub zaprzeczało atakowi na ministra.