Tysiące nauczycieli z Regionu Walencji wyszło na ulice Alicante, Castellón i stolicy regionu, domagając się poprawy warunków pracy oraz „tożsamościowych” praw językowych. Protesty, zorganizowane głównie przez związki zawodowe z sektora publicznego, odbyły się pod hasłem „omnibus”. Regionalne władze oświatowe odpowiedziały, odnosząc postulaty do stołów negocjacyjnych i proponując podwyżkę roczną w wysokości 2,5 tys. euro. Propozycja ta została jednak odrzucona przez związki jako niewystarczająca. Nauczyciele żądają realnych i skutecznych negocjacji, które uwzględnią wszystkie ich żądania, w tym kwestie zatrudnienia, stabilności i tożsamości kulturowej.

Protesty w trzech miastach

Masowe manifestacje nauczycieli odbyły się w Walencji, Alicante i Castellón. Nauczyciele protestują przeciwko pogarszającym się warunkom pracy i domagają się uznania ich postulatów tożsamościowych, związanych z językiem i kulturą katalońską.

Postulaty płacowe i językowe

Protestujący domagają się przede wszystkim poprawy warunków zatrudnienia, stabilności pracy i podwyżek płac. Część manifestantów wysuwa również postulaty „tożsamościowe”, odnoszące się do praw języka i kultury katalońskiej w systemie edukacji.

Odrzucenie oferty rządu

Regionalne Ministerstwo Edukacji (Educació) zaproponowało nauczycielom roczną podwyżkę wynagrodzeń w wysokości 2,5 tys. euro. Propozycja została odrzucona przez związki zawodowe jako niewystarczająca i nieodpowiadająca na pełen zakres żądań.

Odpowiedź władz regionalnych

Rząd Generalitat Walenckiej stwierdził, że rozważa postulaty protestujących, ale odsyła wszystkie kwestie do oficjalnych stołów negocjacyjnych. Podkreśla gotowość do dialogu w ramach ustalonych procedur.

Tysiące nauczycieli ze szkół publicznych we Wspólnocie Walenckiej w Hiszpanii przystąpiło do akcji protestacyjnej, domagając się poprawy warunków pracy i rozpatrzenia postulatów tożsamościowych. Protesty, określane jako „omnibus”, objęły manifestacje w trzech głównych miastach regionu: Walencji, Alicante i Castellón. Nauczyciele zgromadzeni pod budynkami regionalnego Ministerstwa Edukacji skandowali hasła żądające „realnych i skutecznych negocjacji” z władzami. Wspólnota Walencka (Comunidad Valenciana) jest jednym z 17 autonomicznych regionów Hiszpanii, gdzie język kataloński (w lokalnym wariancie zwanym walenckim) jest, obok hiszpańskiego, językiem urzędowym. Konflikty o status języka w edukacji i administracji mają tam długą tradycję, sięgającą okresu po śmierci generała Franco w 1975 roku i przywrócenia autonomii regionalnych. Żądania protestujących są dwutorowe. Z jednej strony, związki zawodowe domagają się poprawy warunków zatrudnienia, większej stabilności pracy oraz podwyżek wynagrodzeń. Z drugiej strony, część manifestantów, zwłaszcza tych związanych z ruchem katalanistycznym, podnosi postulaty „tożsamościowe”, odnoszące się do praw języka i kultury katalońskiej w systemie oświaty. W odpowiedzi na mobilizację, regionalne Ministerstwo Edukacji (Educació) zaproponowało nauczycielom roczną podwyżkę płac w wysokości 2,5 tys. euro. Oferta ta została jednak odrzucona przez związki jako niewystarczająca. „Educación contempla las reivindicaciones y remite a las mesas de...” – podała agencja Europa Press, cytując stanowisko władz, które deklarują gotowość do rozpatrzenia żądań, ale wyłącznie w ramach oficjalnych stołów negocjacyjnych. Rząd Generalitat Valenciana oficjalnie odniósł się do protestów, wskazując na procedury dialogu społecznego jako właściwą drogę do rozwiązania sporu. Chronologia wydarzeń: 27 lutego, 18:00 — Odrzucenie propozycji płacowej; 28 lutego, 14:22 — Początek manifestacji; 28 lutego, 16:16 — Apel o realne negocjacje; 28 lutego, 18:44 — Odpowiedź rządu regionalnego Wydarzenie wpisuje się w szerszy kontekst sporów o finansowanie i autonomię edukacji w hiszpańskich regionach autonomicznych. Nauczyciele, podobnie jak w innych częściach kraju, skarżą się na przeciążenie pracą, prekaryzację zatrudnienia i niedofinansowanie sektora publicznego. Dodatkowym, specyficznym dla Walencji wymiarem konfliktu jest kwestia języka. Postulaty „tożsamościowe” odzwierciedlają trwające od dekad napięcia między zwolennikami większej promocji języka katalońskiego (walenckiego) w szkołach a tymi, którzy opowiadają się za priorytetem języka hiszpańskiego. Protesty pokazują, że niezadowolenie wśród kadry nauczycielskiej jest głębokie i wykracza poza kwestie czysto ekonomiczne, dotykając także sfery symbolicznej i kulturowej. Nie wiadomo jeszcze, czy odrzucenie propozycji płacowej przez związki doprowadzi do zaostrzenia protestów, na przykład w formie strajku, czy też strony powrócą do negocjacji.

Sources: 6 articles from 5 sources