Dyplomatyczne starcie Madrytu z Waszyngtonem w sprawie operacji w Iranie

Napięcie na linii Madryt-Waszyngton osiągnęło bezprecedensowy poziom po tym, jak administracja Donalda Trumpa publicznie ogłosiła, że Hiszpania wyraziła zgodę na współpracę z siłami zbrojnymi USA w ramach kampanii przeciwko Iranowi. Informacja ta, podana przez Biały Dom, wywołała natychmiastową i gwałtowną reakcję rządu Pedro Sáncheza. Hiszpańskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych oraz Ministerstwo Obrony „kategorycznie” zaprzeczyły, jakoby doszło do jakiegokolwiek porozumienia w tej kwestii. Premier Sánchez wykorzystuje ten spór do mobilizacji lewicowego elektoratu, nawiązując do historycznego hasła „No a la guerra”, które niegdyś zdefiniowało hiszpański opór wobec interwencji w Iraku. Obecność wojskowa USA w bazach Rota i Morón de la Frontera opiera się na umowach o współpracy obronnej, które mimo korzeni w paktach z 1953 roku, były wielokrotnie renegocjowane przez demokratyczne rządy Hiszpanii, ostatnio w 2021 roku. Sytuacja jest skomplikowana przez fakt, iż sąsiednia Portugalia przyjęła skrajnie odmienną postawę. Premier Portugalii publicznie broni decyzji o udostępnieniu bazy na Azorach dla amerykańskich operacji, co tworzy wyraźny rozłam na Półwyspie Iberyjskim. Tymczasem w Hiszpanii wicepremier Yolanda Díaz podkreśliła, że Madryt stoi po „właściwej stronie historii”, oskarżając politykę Trumpa o naruszanie prawa międzynarodowego. Eksperci zauważają, że ostry kurs Sáncheza jest elementem strategii politycznej mającej na celu ukazanie rządu jako jedynej zapory przed prawicowym populizmem uosabianym przez Trumpa, co ma szczególne znaczenie w obliczu zbliżającego się cyklu wyborczego. „Il nostro governo è dalla parte giusta della Storia. Le politiche di Trump violano il diritto internazionale” (Nasz rząd jest po właściwej stronie historii. Polityka Trumpa narusza prawo międzynarodowe.) — Yolanda Díaz Reakcje międzynarodowe są podzielone. Podczas gdy Iran dziękuje Hiszpanii za „odpowiedzialną postawę” i odmowę bycia „wspólnikiem” w operacjach amerykańsko-izraelskich, wewnątrz Hiszpanii opozycja krytykuje rząd za brak realizmu i narażanie bezpieczeństwa państwa poprzez izolację od głównego sojusznika w NATO. Minister spraw zagranicznych José Manuel Albares podkreślił, że Hiszpania jest krajem suwerennym, który samodzielnie decyduje o wykorzystaniu swojego terytorium. Spór ten kładzie się cieniem na funkcjonowaniu kluczowych instalacji wojskowych, które przez dziesięciolecia stanowiły fundament stabilności w regionie Morza Śródziemnego i Atlantyku.

Perspektywy mediów: Podkreślanie suwerenności Hiszpanii, obrona prawa międzynarodowego i ukazywanie Sáncheza jako jedynego lidera zdolnego przeciwstawić się bullies z USA. Wskazywanie na izolacjonizm rządu, brak realnych propozycji dyplomatycznych i ryzyko utraty wiarygodności w NATO na rzecz Portugalii.