Wojna rozlewa się na Liban: Izraelskie naloty na Bejrut po ostrzale Hezbollahu

Druga doba operacji militarnej przeciwko Iranowi przyniosła dramatyczne rozszerzenie działań zbrojnych na terytorium Libanu. Hezbollah oficjalnie włączył się do walki, argumentując, że jego atak jest odpowiedzią na śmierć najwyższego przywódcy Iranu. Bojownicy wystrzelili dziesiątki pocisków w stronę Izraela, z których część została przechwycona przez systemy obrony powietrznej, jednak jeden z celów miał zostać trafiony. W odwecie lotnictwo izraelskie dokonało serii uderzeń na stolicę Libanu, Bejrut, celując w infrastrukturę dowodzenia i składy broni ugrupowania. Świadkowie donoszą o potężnych eksplozjach w południowych dzielnicach miasta, co wywołało masową ucieczkę cywilów z obszarów objętych bombardowaniami. Sytuacja na samym froncie irańskim pozostaje krytyczna, szczególnie po doniesieniach o ataku drona na bazę marynarki wojennej USA. Choć Waszyngton i Tel Awiw starają się utrzymać inicjatywę strategiczną, pojawiają się doniesienia o stratach wśród amerykańskich żołnierzy, co przyznał pośrednio prezydent Donald Trump, ostrzegając, że konflikt może potrwać wiele tygodni. Jednocześnie napływają niepokojące informacje z terytorium Iranu o uderzeniu w budynek szkoły, w wyniku którego mogło zginąć ponad 100 osób. Informacja ta nie została dotychczas niezależnie zweryfikowana przez siły koalicyjne, jednak wywołuje już teraz falę potępienia w mediach arabskich i państwach sojuszniczych Teheranu. Szef bezpieczeństwa Iranu podjął desperacką próbę wznowienia rozmów z USA, aby powstrzymać dalszą destrukcję kraju, lecz szanse na deeskalację wydają się obecnie znikome. Relacje izraelsko-libańskie są naznaczone dekadami konfliktów, z których najpoważniejszym była wojna w 2006 roku, która doprowadziła do zniszczenia znacznej części libańskiej infrastruktury i ugruntowała pozycję Hezbollahu jako głównej siły oporu przeciwko Izraelowi. Gospodarcze skutki walk są odczuwalne niemal natychmiastowo na całym świecie. Japoński indeks Nikkei zanotował drastyczny spadek o ponad 1500 punktów, co jest wynikiem masowej wyprzedaży akcji przez inwestorów obawiających się blokady szlaków transportowych w Cieśninie Hormuz. Ceny ropy naftowej gwałtownie rosną, a analitycy ostrzegają przed długofalowym paraliżem globalnych łańcuchów dostaw. Chińscy eksperci oceniają, że uderzenia na Iran otworzyły „puszkę Pandory”, której domknięcie może zająć lata i trwale zmienić układ sił w Eurazji. Mimo militarnej przewagi USA i Izraela, odporność irańskiego reżimu jest oceniana przez dyplomatów jako wysoka, co sugeruje, że konfrontacja nie doprowadzi do szybkiego upadku teokratycznych władz w Teheranie, lecz raczej do krwawej wojny na wyczerpanie. „Iran struck our base. This could be a long fight, prepare for weeks of struggle.” (Iran zaatakował naszą bazę. To może być długa walka, przygotujcie się na tygodnie zmagań.) — Donald Trump Wewnętrzna sytuacja w Izraelu pozostaje napięta, gdyż otwarcie frontu północnego zmusza armię do rozproszenia zasobów obrony przeciwlotniczej. Systemy typu Żelazna Kopuła pracują z maksymalną wydajnością, próbując chronić osiedla galilejskie przed nieustannym ostrzałem z Libanu. Dyplomacja międzynarodowa, z wyjątkiem twardych deklaracji wsparcia dla Izraela ze strony wybranych stolic, wydaje się być sparaliżowana tempem wydarzeń. Organizacja Narodów Zjednoczonych wezwała do natychmiastowego zawieszenia broni, jednak żadna ze stron nie wykazuje woli ustąpienia, a Hezbollah zapowiedział, że każda kolejna bomba spadająca na Bejrut spotka się z adekwatną odpowiedzią wymierzoną w Tel Awiw i Hajfę.