Szymon Hołownia broni bliskich po publikacjach w „Polityce” i „Rzeczpospolitej”

Konflikt Szymona Hołowni z częścią mediów głównego nurtu przybrał na sile po publikacji okładkowego artykułu w tygodniku „Polityka”. Materiał poświęcony systemowi emerytur mundurowych zilustrowano wizerunkami żon polityków, w tym Urszuli Brzezińskiej-Hołowni oraz Marty Nawrockiej, opatrując je tezą o młodych emerytkach. Hołownia zareagował na to skrajnym oburzeniem, podkreślając, że jego żona przez blisko dwie dekady służyła w siłach powietrznych jako pilot myśliwca MiG-29, co wiązało się z ogromną odpowiedzialnością i wyrzeczeniami. Polityk nazwał działania redakcji „skrajnie obrzydliwą zagrywką” i zażądał pozostawienia rodzin osób publicznych w spokoju. Wydarzenie to nałożyło się na wcześniejszy skandal wywołany przez tekst Jacka Nizinkiewicza w „Rzeczpospolitej”, w którym autor sugerował, że polityk zmaga się z depresją. Hołownia ostro skomentował te doniesienia, określając je mianem „nowotworu dziennikarstwa” oraz „przemocowego wyoutowania”. Choć redakcja dziennika ostatecznie wycofała materiał i wystosowała przeprosiny, które Hołownia przyjął, sprawa pozostawiła trwały ślad w debacie publicznej dotyczącej prawa do ochrony intymności i stanu zdrowia osób pełniących funkcje państwowe. Polska debata o przywilejach emerytalnych służb mundurowych trwa od lat 90. XX wieku. Choć kolejne rządy próbowały modyfikować system, wprowadzając m.in. wymóg 25 lat służby dla nowych funkcjonariuszy, różnica wieku emerytalnego między sektorem cywilnym a mundurowym pozostaje jedną z najbardziej polaryzujących kwestii społecznych. Reakcje mediów na postawę Hołowni są wyraźnie podzielone. Redakcje o profilu konserwatywnym często solidaryzują się z politykiem, widząc w publikacjach próbę zdyskredytowania jego aspiracji politycznych. Z kolei komentatorzy tacy jak Eliza Michalik czy publicyści „Polityki” wskazują, że status beneficjenta systemu publicznego czyni temat emerytur rodzin polityków sprawą o znaczeniu społecznym. Mimo to, większość środowiskiem dziennikarskim przyznaje, że spekulowanie o zdrowiu psychicznym bez zgody zainteresowanego przekroczyło standardy etyczne. Cała sytuacja stała się precedensem w walce o nową definicję „osoby publicznej” w polskim prawie i obyczajowości prasowej. „Wara od naszych żon i bliskich. Skrajnie obrzydliwa zagrywka.” (Wara od naszych żon i bliskich. Skrajnie obrzydliwa zagrywka.) — Szymon Hołownia