Szymon Hołownia uderza w „Politykę” po artykule o emeryturze jego żony

Konflikt między Szymonem Hołownią a częścią mainstreamowych mediów przybrał formę otwartej wojny o granice prywatności i etyki zawodowej. Bezpośrednim zapalnikiem nowej fali krytyki stał się materiał tygodnika „Polityka”. Autorka tekstu, Joanna Solska, podjęła temat przywilejów emerytalnych w służbach mundurowych, ilustrując go wizerunkami żon czołowych polityków, które nabyły uprawnienia emerytalne przed ukończeniem 40. roku życia. Hołownia w emocjonalnym wpisie podkreślił, że jego małżonka przez blisko dwie dekady służyła jako pilotka myśliwca, a stawianie jej w negatywnym świetle za korzystanie z ustawowych praw jest uderzeniem poniżej pasa. Wydarzenie to zbiegło się w czasie z głośnym skandalem wokół artykułu Jacka Nizinkiewicza w „Rzeczpospolitej”. Dziennikarz sugerował w nim, że marszałek zmaga się z depresją, co spotkało się z gwałtowną reakcją polityka. Hołownia nazwał takie praktyki „nowotworem dziennikarstwa” oraz „przemocowym wyoutowaniem”, wskazując na niedopuszczalność spekulowania o stanie zdrowia bez zgody zainteresowanego. Choć redakcja „Rzeczpospolitej” ostatecznie wycofała tekst i wystosowała przeprosiny, zdaniem wielu komentatorów, w tym środowisk medycznych i dziennikarskich, doszło do przekroczenia niebezpiecznej granicy w walce politycznej. System emerytur mundurowych w Polsce pozwala na odejście ze służby po 15 latach (w starym systemie) lub 25 latach (w nowym), co od dekad budzi kontrowersje społeczne ze względu na drastyczne różnice względem powszechnego systemu ZUS. Kolejne rządy, obawiając się protestów formacji siłowych, unikały radykalnych reform w tym obszarze. Reakcje na postawę Hołowni są silnie spolaryzowane. Media konserwatywne oraz część opinii publicznej solidaryzują się z politykiem, upatrując w publikacjach „Polityki” i „Rzeczpospolitej” skoordynowanego ataku na jego kandydaturę. Z drugiej strony, nie brakuje głosów takich jak Eliza Michalik, sugerujących, że marszałek cynicznie wykorzystuje sytuację do budowania wizerunku ofiary. Sprawa ta wywołała jednak realną dyskusję o prawie do prywatności rodzin osób publicznych oraz o tym, czy tabu wokół przywilejów finansowych pewnych grup zawodowych powinno być przełamywane kosztem spokoju ich najbliższych. „Wara od naszych żon i bliskich. Skrajnie obrzydliwa zagrywka.” — Szymon Hołownia