Grand Prix de la Baguette: Piekarz ze Sri Lanki dostawcą Pałacu Elizejskiego

Tegoroczna edycja Grand Prix de la Baguette de la Ville de Paris zakończyła się spektakularnym sukcesem rzemieślnika, który swoją drogę zawodową rozpoczął daleko poza granicami Francji. Sithamparappillai, prowadzący rodzinną piekarnię „Le Fournil Didot” przy ulicy Didot w 14. dzielnicy, został oficjalnie uznany za twórcę najlepszej bagietki w stolicy. Jury, składające się z profesjonalnych piekarzy, krytyków kulinarnych oraz sześciu wylosowanych paryżan, oceniało aż 203 dostarczone próbki. Każda bagietka tradycyjna musiała spełnić rygorystyczne normy techniczne: długość od 55 do 65 centymetrów oraz wagę w przedziale 250–300 gramów. Produkty niespełniające tych kryteriów były natychmiast dyskwalifikowane, jeszcze przed etapem degustacji, podczas której oceniano wypieczenie, teksturę miękiszu, zapach oraz smak. Konkurs Grand Prix de la Baguette został ustanowiony w 1994 roku przez władze Paryża, aby promować rzemieślnicze piekarnictwo w kontrze do masowej produkcji przemysłowej. W 2022 roku francuska bagietka została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.Zwycięstwo Sithamparappillai ma wymiar wykraczający poza lokalny prestiż 14. dzielnicy. Laureat otrzymał nagrodę w wysokości 4000 euro, jednak to aspekt wizerunkowy jest kluczowy dla przyszłości jego zakładu. Przez najbliższe dwanaście miesięcy „Le Fournil Didot” stanie się oficjalnym dostawcą pieczywa do Pałacu Elizejskiego. Oznacza to, że każdego ranka świeże bagietki z południowego Paryża będą trafiać na stół prezydenta Emmanuela Macrona. Historia zwycięzcy budzi ogromne zainteresowanie mediów, ponieważ piekarz przyznał otwarcie, że przybywając do Francji ze Sri Lanki, nigdy nie planował pracy w tym zawodzie. Sukces ten wpisuje się w obserwowany od lat trend, w którym najwyższe laury w dziedzinie francuskiego dziedzictwa kulinarnego zdobywają osoby o korzeniach imigranckich, co staje się symbolem integracji poprzez ciężką, rzemieślniczą pracę. „La boulangerie, je n'y avais jamais pensé” (O piekarnictwie nigdy wcześniej nie myślałem.) — Sithamparappillai Eksperci podkreślają, że bagietka z „Le Fournil Didot” wyróżniała się idealną kompozycją cech, które rzadko udaje się osiągnąć jednocześnie. Doceniono przede wszystkim złocistą, chrupiącą skórkę oraz kremowy, nieregularnie dziurkowany miękisz, będący dowodem na długą i naturalną fermentację ciasta. Dla małej, lokalnej piekarni takie wyróżnienie oznacza drastyczną zmianę codziennego funkcjonowania – zazwyczaj tuż po ogłoszeniu wyników przed zwycięskimi lokalami ustawiają się wielometrowe kolejki klientów z całego miasta. Wydarzenie to po raz kolejny udowodniło, że serce paryskiej gastronomii bije w rzemieślniczych piecach rozproszonych po wszystkich dzielnicach miasta, a nie tylko w drogich restauracjach centrum. 203 — tyle bagietek oceniono w tegorocznym konkursie

Perspektywy mediów: Media liberalne akcentują sukces integracji i fakt, że imigrant ze Sri Lanki stał się strażnikiem francuskiej tradycji narodowej. Media konserwatywne skupiają się na technicznym kunszcie rzemieślniczym i konieczności ochrony tradycyjnych receptur bagietki przed przemysłem.