Amerykańska Agencja Kosmiczna zaprezentowała raport dotyczący ubiegłorocznej misji statku Starliner, która uwięziła dwoje astronautów na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej na dziewięć miesięcy. Szef NASA Jared Isaacman oficjalnie przyznał, że Agencja zlekceważyła bezpieczeństwo załogi, a sam pojazd firmy Boeing wykazuje poważne wady konstrukcyjne. Incydent zaklasyfikowano jako incydent typu A, co stawia go w tej samej kategorii co największe katastrofy w historii podbojów kosmosu.

Uznanie winy Agencji

Szef NASA przyznał, że kierownictwo zlekceważyło zasady bezpieczeństwa, forsując start mimo znanych problemów technicznych statku Boeing Starliner.

Kategoria incydentu typu A

Misja została formalnie zaklasyfikowana jako incydent typu A, co zrównuje jej wagę z największymi tragediami w historii lotów kosmicznych USA.

Wady konstrukcyjne Boeinga

Raport wskazuje na krytyczne defekty projektowe w systemach Starlinera, które wymagają całkowitej naprawy przed kolejnymi próbami lotów.

Dyrektor NASA Jared Isaacman przedstawił przełomowy raport dotyczący nieudanej misji Boeing Starliner z 2024 roku. Dokument liczący blisko 300 stron obnaża szereg zaniechań zarówno po stronie Agencji, jak i koncernu Boeing. Isaacman podkreślił, że dążenie do dotrzymania harmonogramu i optymalizacji kosztów wzięło górę nad bezpieczeństwem Sunity Williams oraz Barry'ego Wilmore'a. Astronauci ci spędzili na orbicie blisko dziewięć miesięcy zamiast planowanych kilku dni. Agencja formalnie zaklasyfikowała to wydarzenie jako incydent typu A, co jest najwyższym stopniem powagi w wewnętrznej skali incydentów kosmicznych. Analiza wykazała poważne deficyty inżynieryjne w konstrukcji statku, szczególnie w systemie napędowym, które ujawniły się podczas próby dokowania do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Jednak najbardziej niepokojące wnioski dotyczą kultury decyzyjnej wewnątrz NASA. Według raportu, kierownictwo ignorowało sygnały ostrzegawcze przed startem, forsując misję mimo niepełnych testów. Isaacman stwierdził wprost, że Agencja musi wziąć odpowiedzialność za błędy poprzedniego kierownictwa i zapewnić, że podobne uchybienia nigdy się nie powtórzą. Sytuacja ta stawia pod znakiem zapytania przyszłą współpracę z koncernem Boeing przy lotach załogowych. W historii amerykańskiego programu kosmicznego NASA rzadko decydowała się na tak otwartą samokrytykę. Ostatni raz tak obszerne raporty o błędach w zarządzaniu bezpieczeństwem publikowano po katastrofach promów Challenger w 1986 roku oraz Columbia w 2003 roku, które doprowadziły do zawieszenia lotów wahadłowców. Wydarzenie to ma ogromne znaczenie dla komercyjnego programu załogowego, ponieważ pokazuje drastyczną różnicę w niezawodności między rozwiązaniami Boeinga a konkurencją. Isaacman zapowiedział radykalne zmiany w nadzorze nad prywatnymi kontrahentami. Astronautka Suni Williams i Butch Wilmore powrócili na Ziemię dopiero na pokładzie statku innej firmy, co dla Boeinga było prestiżową klęską. Teraz NASA staje przed zadaniem odzyskania zaufania opinii publicznej i Kongresu, przy jednoczesnym wdrażaniu rygorystycznych poprawek technicznych w systemach Starlinera.

9 miesięcy — pobytu astronautów w kosmosie zamiast 8 dni

Przebieg misji Starliner 2024: 5 czerwca 2024 — Start misji; 6 czerwca 2024 — Problemy z dokowaniem; 19 lutego 2026 — Publikacja raportu

„Musimy przyznać się do błędów i upewnić się, że nigdy więcej się nie powtórzą. Bezpieczeństwo nie może być kompromisem w imię harmonogramu.” — Jared Isaacman Liberalne media kładą nacisk na systemową porażkę zarządzania w NASA i konieczność surowszych regulacji dla prywatnych korporacji dostarczających sprzęt. | Media konserwatywne skupiają się na marnotrawstwie pieniędzy podatników przez Boeinga i potrzebie zwiększenia konkurencji rynkowej w kosmosie.

Mentioned People

  • Jared Isaacman — Administrator NASA, który przedstawił raport śledczy i skrytykował błędy agencji.
  • Sunita Williams — Astronautka NASA, która utknęła na ISS z powodu awarii Starlinera.
  • Barry Wilmore — Astronauta, który wraz z Sunitą Williams brał udział w felernej misji testowej.

Sources: 11 articles from 11 sources