Cyfrowe aplikacje zdrowotne, nazywane potocznie „apkami na receptę”, są od 2020 roku refundowane przez niemieckie kasy chorych w przypadku zaburzeń psychicznych, jak depresja. Eksperci wskazują jednak na fundamentalny problem niskiej retencji, czyli przedwczesnego porzucania terapii przez wielu pacjentów. Kluczową rekomendacją jest stosowanie tych narzędzi wyłącznie z terapeutycznym wsparciem i dokładna analiza przyczyn rezygnacji.

Refundacja aplikacji na receptę

System DiGA umożliwia od 2020 roku refundację cyfrowych aplikacji terapeutycznych przez niemieckie kasy chorych. W rejestrze znajduje się ponad 75 programów.

Wysoki wskaźnik rezygnacji

Podstawowym problemem jest brak konsekwentnego używania aplikacji przez pacjentów. Wielu z nich przerywa terapię cyfrową na wczesnym etapie.

Rekomendacja wsparcia terapeuty

Psychologowie podkreślają, że aplikacje powinny być używane pod opieką lekarza lub terapeuty, a nie jako samodzielna forma leczenia.

Analiza przyczyn porzucania terapii

W przypadku rezygnacji zaleca się zatrzymanie i refleksję nad przyczynami, które mogą wskazywać na potrzebę intensywniejszej, tradycyjnej terapii.

Niemiecki system refundacji cyfrowych aplikacji terapeutycznych, wprowadzony w 2020 roku, mierzy się z wyzwaniem skuteczności. Pomimo dostępności ponad 75 programów w oficjalnym rejestrze DiGA, często określanych jako „apki na receptę”, kluczowym problemem okazuje się retencja pacjentów. Eksperci, jak psycholog Enno Maaß, wskazują, że wielu użytkowników porzuca te programy na wczesnym etapie, co podważa ich potencjalną efektywność w leczeniu zaburzeń takich jak depresja.Cyfrowe narzędzia wsparcia zdrowia psychicznego pojawiły się wraz z rozwojem technologii mobilnych w pierwszej dekadzie XXI wieku. Wcześniejsze, nierządowe aplikacje o charakterze wellness i samopomocy nie podlegały ścisłej regulacji medycznej, co zmieniło się wraz z wprowadzeniem certyfikacji dla narzędzi o potwierdzonym klinicznym działaniu. Psychologowie i psychoterapeuci, w tym Lasse Sander, podkreślają, że aplikacje te nie powinny funkcjonować w próżni. Ich zdaniem, DiGAs przynoszą korzyści tylko wtedy, gdy są wykorzystywane jako element szerszego procesu terapeutycznego, prowadzonego pod okiem specjalisty. Samodzielne użytkowanie bez nadzoru zwiększa ryzyko niepowodzenia. Rekomendacja dla pacjentów, którzy rozważają rezygnację, jest jasna: należy zatrzymać się i przeanalizować, dlaczego aplikacja przestała być pomocna. Taka autoanaliza może ujawnić, że podstawowy problem jest głębszy i wymaga bezpośredniej, profesjonalnej interwencji, na którą sama aplikacja nie jest w stanie odpowiedzieć. „Viele Nutzer brechen die Programme frühzeitig ab” (Wielu użytkowników przerywa programy przedwcześnie.) — Enno Maaß System DiGA stanowi istotny krok w kierunku cyfryzacji ochrony zdrowia i zwiększenia dostępności pewnych form pomocy. Jednak wysoki odsetek rezygnacji stawia pod znakiem zapytania długoterminową skuteczność i opłacalność tej formy terapii dla płatnika, jakim są kasy chorych. Dalszy rozwój tego sektora będzie prawdopodobnie wymagał nie tylko udoskonalania samych aplikacji, ale także lepszej integracji z tradycyjną ścieżką opieki zdrowotnej oraz strategii motywujących pacjentów do wytrwania w leczeniu. Bez rozwiązania problemu adherencji, czyli regularnego stosowania się do zaleceń, nawet najlepiej zaprojektowane narzędzie cyfrowe może nie spełnić swojej podstawowej funkcji terapeutycznej.

Mentioned People

  • Enno Maaß — Psycholog, psychoterapeuta, komentujący problem rezygnacji z aplikacji DiGA
  • Lasse Sander — Psycholog, psychoterapeuta, rekomendujący używanie aplikacji DiGA pod opieką specjalisty

Sources: 4 articles from 3 sources