Rząd Hiszpanii proponuje urzędniczkę ministerstwa na szefową organu nadzoru fiskalnego

Hiszpański rząd, pod przewodnictwem resortu skarbu kierowanego przez Maríę Jesús Montero, podjął kroki w celu obsadzenia wakatu na stanowisku przewodniczącego AIReF. Oficjalną kandydatką została Inés Olóndriz, która do tej pory pełniła funkcję sekretarza generalnego ds. finansów regionalnych i lokalnych w Ministerstwie Skarbu. Nominacja ta jest interpretowana przez media opozycyjne jako próba przejęcia kontroli nad ostatnim bastionem niezależności fiskalnej w państwie. Dziennikarze śledczy dotarli do protokołów, w których Olóndriz miała stwierdzić, że w przypadku rozbieżności powinno przeważać kryterium pani minister, co stawia pod znakiem zapytania jej przyszłą suwerenność decyzyjną. Proces wyboru następcy Cristiny Herrero, której kadencja dobiega końca, odbywa się w atmosferze gęstniejącej polaryzacji politycznej. Krytycy wskazują, że profil Olóndriz jest zbyt blisko powiązany z aparatem partyjnym i rządowym, co kłóci się z ustawowym wymogiem całkowitej niezależności szefa AIReF. Instytucja ta ma kluczowe znaczenie dla wiarygodności Hiszpanii na rynkach międzynarodowych, gdyż ocenia ona realność budżetu oraz zgodność wydatków publicznych z unijnymi rygorami. Zastąpienie apolitycznej profesjonalistki osobą z bezpośredniego otoczenia minister Montero jest postrzegane jako ruch osłabiający system kontroli i równowagi władzy (checks and balances). Powołanie AIReF w 2013 roku było jednym z warunków nałożonych na Hiszpanię przez Unię Europejską w ramach paktu fiskalnego, mającego zapobiec powtórce kryzysu zadłużenia, który niemal doprowadził do bankructwa kraju.Sytuacja ta wpisuje się w szerszy trend obsadzania organów niezależnych w Hiszpanii osobami o jasno określonych sympatiach politycznych. Podobne kontrowersje towarzyszyły wcześniej nominacjom do Prokuratury Generalnej czy Banku Hiszpanii. Opozycyjna Partia Ludowa zapowiedziała, że będzie domagać się wyjaśnień w parlamencie, argumentując, iż AIReF nie może stać się kolejną przybudówką rządu. Z kolei zwolennicy kandydatury podkreślają wysokie kompetencje merytoryczne Olóndriz oraz jej wieloletnie doświadczenie w zarządzaniu finansami publicznymi na szczeblu ministerialnym, co ich zdaniem gwarantuje sprawne kierowanie urzędem. „Ante la discrepancia debe prevalecer el criterio de la ministra” (W przypadku rozbieżności musi przeważyć kryterium pani minister) — Inés Olóndriz

Perspektywy mediów: Media sprzyjające rządowi, jak El País, skupiają się na kompetencjach merytorycznych kandydatki i rutynowym charakterze zmiany na stanowisku. Konserwatywne dzienniki ABC i El Mundo alarmują o zamachu na niezależne instytucje i cytują wypowiedzi Olóndriz świadczące o jej uległości wobec rządu.