Rewolucja w przepisach FIFA: Czerwona kartka za zakrywanie ust dłonią?

Światowy futbol stoi przed jedną z najbardziej kontrowersyjnych zmian w przepisach od dekad. Gianni Infantino, stojący na czele FIFA, oficjalnie zapowiedział walkę z tzw. „tajną komunikacją” na boisku. Propozycja wprowadzenia kary czerwonej kartki za zakrywanie ust dłońmi ma na celu ułatwienie pracy systemom analizującym ruch warg w przypadkach podejrzeń o znieważanie zawodników na tle etnicznym. Obecnie brak twardych dowodów wizualnych często uniemożliwia ukaranie graczy, nawet jeśli oskarżenia o rasizm wydają się wiarygodne. Inicjatywa ta nabrała tempa po głośnym incydencie w Lidze Mistrzów między Gianlucą Prestiannim z Benfiki a Viníciusem Júniorem z Realu Madryt. W sprawę zaangażował się również Jose Mourinho, który zapowiedział, że jeśli wina Prestianniego zostanie udowodniona, jego kariera w klubie dobiegnie końca. Kolejne napięcia przyniósł miniony weekend w Hiszpanii podczas meczu Elche z Espanyolem. Arbiter aktywował specjalny protokół antyrasistowski po tym, jak Omar El Hilali oskarżył Rafę Mira o skierowanie pod jego adresem słów: „przypłynąłeś tutaj pontonem”. Choć El Hilali urodził się w hiszpańskim L'Hospitalet, Mir miał zaatakować go nawiązaniem do nielegalnej migracji. Mecz został czasowo przerwany, co stanowi rzadki przypadek tak stanowczej reakcji sędziowskiej na hiszpańskich boiskach. Od 1886 roku nad zmianami w przepisach piłkarskich czuwa wyłącznie IFAB, organ w którym FIFA posiada połowę głosów, a drugą połowę dzielą między siebie federacje z Anglii, Szkocji, Walii i Irlandii Północnej. „When we see players covering their mouths when they say something to an opponent or the referee because they don't want it to be seen: then it has to be a red card.” (Kiedy widzimy graczy zasłaniających usta, gdy mówią coś do przeciwnika lub sędziego, ponieważ nie chcą, aby to było widoczne: musi to oznaczać czerwoną kartkę.) — Gianni Infantino Krytycy propozycji wskazują na praktyczne trudności w egzekwowaniu nowego prawa. Piłkarze rutynowo zasłaniają usta, aby ukryć wskazówki taktyczne przed kamerami i rywalami. Z kolei w Niemczech DFB bada inny przypadek boiskowej agresji – wulgarny wybuch Fernando Carro z Bayeru Leverkusen, który nazwał działacza innego klubu „głupkiem”. Wszystkie te wydarzenia budują presję na IFAB, aby podczas najbliższych posiedzeń legislacyjnych pochylić się nad kwestią werbalnych ataków. Nowe restrykcje mogą nie tylko zmienić sposób komunikacji, ale stać się potężnym narzędziem w walce z dyskryminacją, o ile uda się wypracować jasne kryteria różnicowania między taktyką a zniewagą. „If Prestianni is proven to have used racist abuse against Vinicius, his Benfica career is over. There is no place for people like that in my team.” (Jeśli Prestianni zostanie uznany za winnego zniewag na tle rasowym w meczu z Realem, jego kariera w Benfice jest zakończona. Nie ma u mnie miejsca dla takich ludzi.) — Jose Mourinho Zarówno eksperci, jak i kibice są podzieleni. Jedni widzą w propozycji Infantino jedyną szansę na skuteczne ściganie rasizmu, inni obawiają się, że piłka nożna straci swój emocjonalny charakter, a sędziowie otrzymają zbyt dużą władzę nad interpretacją gestów zawodników.