Podzielone recenzje serialu HBO 'Rooster' z Steve'em Carellem

Platforma HBO 5 marca 2026 roku rozpoczęła emisję nowego serialu komediowego „Rooster”, stanowiącego powrót Steve'a Carella do gatunku po latach dominacji filmowej w jego karierze. Recenzje publikowane 5 i 6 marca prezentują skrajnie różne oceny, od entuzjastycznego przyjęcia opartego na kreacji aktora po ostrą krytykę braku oryginalności i spójności produkcji. Główny wątek serialu koncentruje się na Macku Roosterze (Carell), byłym gwiazdorze rocka, który przeprowadza się do swojego dorosłego syna z zamiarem naprawienia jego życia, co prowadzi do serii komediowo-dramatycznych konfliktów. Steve Carell, amerykański aktor i komik, zdobył międzynarodową sławę dzięki roli Michaela Scotta w amerykańskiej adaptacji serialu „The Office” (2005-2013), za którą otrzymał Złoty Glob. Po zakończeniu produkcji skupił się na kinie, występując w rolach dramatycznych („Foxcatcher”) i komediowych („Battle of the Sexes”). Jego powrót do serialowej komedii sytuacyjnej jest jednym z najbardziej oczekiwanych wydarzeń telewizyjnych sezonu. Pozytywne recenzje, publikowane nieco później lub równolegle z krytycznymi, skupiają się niemal wyłącznie na komediowym talencie Carella. „Irish Independent” w recenzji z 6 marca określa jego występ jako „znakomitą, niezdarną formę” wcielającego się w pomocnego, lecz pechowego ojca. „IndieWire” (5 marca) opisuje serial jako „uroczy”, sugerując, że potrzebuje on jedynie „zejść sobie z drogi”, by w pełni zabłysnąć. Podobnie „The Wall Street Journal” (5 marca) przedstawia Carella jako „wtrącającego się ojca”, co wskazuje na potencjał dla lekkiej, sytuacyjnej komedii opartej na sile gwiazdorskiej kreacji. „'Rooster' Review: Steve Carell as a Meddling Dad” ('Rooster' – recenzja: Steve Carell jako wtrącający się ojciec) — The Wall Street Journal Krytyczne głosy, pochodzące z wiodących publikacji branżowych i opublikowane wcześniej 5 marca, są zdecydowanie bardziej sceptyczne. „The Hollywood Reporter” przyznaje, że serial „może poszczycić się znakomitą obsadą”, ale jednocześnie „nie potrafi się zdecydować, czym chce być”. Według recenzenta, brak jasnego wyboru między czułą komedią rodzinną a satyrą osłabia zarówno humor, jak i emocjonalny wydźwięk, pozostawiając wrażenie niespełnionego potencjału. Najostrzejszą ocenę wystawia „Variety” w recenzji opublikowanej jako pierwszej tego dnia. Krytyk wprost określa produkcję jako „przestarzałą i pozbawioną inspiracji”, zarzucając jej płytki humor, przewidywalne postaci i sytuacje oraz brak świeżości na przepełnionym rynku streamingu. Ten wyraźny podział ocen ilustruje fundamentalny dylemat „Roostera”: czy jest to udana, charakterystyczna komedia oparta na sile gwiazdy, która rekompensuje wszelkie niedostatki, czy też przeciętna, niespójna produkcja, która nie wnosi nic nowego do gatunku. Oceny te dotyczą nie tylko wykonania, ale także konstrukcji serialu. Podczas gdy entuzjaści widzą w nim powrót do formuły komedii opartej na charyzmatycznej postaci, krytycy wskazują na problemy z tempem, scenariuszem i ogólnym pomysłem. Temat trudnych relacji ojca z dorosłym dzieckiem oraz konfliktu pokoleń, choć uniwersalny, zdaniem części recenzentów został przedstawiony w sposób schematyczny i pozbawiony prawdziwej głębi. Ostatecznie sukces lub porażka „Roostera” wśród widzów może zależeć od tego, czy publiczność uzna charyzmę Carella za wystarczającą rekompensatę za zauważone przez krytyków niedociągnięcia narracyjne i koncepcyjne.