Hiszpański rząd odpiera plotki o zdrowiu premiera i planuje zmiany w konstytucji

Hiszpańska scena polityczna stała się areną gwałtownego starcia informacyjnego po tym, jak premier Pedro Sánchez publicznie zdementował pogłoski dotyczące stanu swojego zdrowia. Szef rządu stanowczo zaprzeczył, jakoby cierpiał na schorzenia układu krążenia, a całą sytuację określił mianem „maszyny błota” uruchomionej przez opozycyjne ugrupowania PP oraz Vox. Kontrowersje przybrały na sile, gdy Cayetana Álvarez de Toledo, wpływowa posłanka Partii Ludowej, złożyła formalne zapytanie o możliwość odtajnienia historii choroby premiera, twierdząc, że obywatele mają prawo wiedzieć, czy szef rządu jest zdolny do sprawowania funkcji. Reakcja na te słowa była niemal natychmiastowa i negatywna nie tylko w obozie rządzącym, ale również wewnątrz samej Partii Ludowej, gdzie zaobserwowano wyraźne gesty zakłopotania i dystansowania się od inicjatywy posłanki. Hiszpańska konstytucja z 1978 roku była wynikiem szerokiego kompromisu narodowego po śmierci dyktatora Francisco Franco, jednak od lat budzi emocje w kwestiach dotyczących jej modernizacji i interpretacji praw jednostki. W cieniu dyskusji o zdrowiu premiera, rząd Sáncheza podjął kluczowe kroki w kierunku reformy ustrojowej. Rada Stanu wydała opinię popierającą projekt wpisania prawa do aborcji do konstytucji, choć organ ten zaznaczył, że wymaga to szerokich zmian o większym ciężarze gatunkowym niż pierwotnie zakładano. Projekt ten, choć ma niewielkie szanse na szybkie zatwierdzenie ze względu na brak wymaganej większości parlamentarnej, stanowi istotny element narracji politycznej lewicowego gabinetu. Premier argumentuje, że „blindaje” (opancerzenie) tego prawa jest niezbędne dla ochrony wolności kobiet przed ewentualnymi zmianami politycznymi w przyszłości. Krytycy wskazują jednak, że jest to ruch czysto taktyczny, mający na celu odwrócenie uwagi od bieżących problemów rządu. Kolejnym doniosłym wydarzeniem jest zapowiedź pilnej nowelizacji dwóch ustaw, która pozwoli uznać Manuela Garcíę Caparrósa za ofiarę terroryzmu. Caparrós został zabity przez policję podczas manifestacji w 1977 roku, a jego rodzina od dekad domaga się sprawiedliwości i uznania odpowiedzialności państwa. Planowana reforma ma na celu zrównanie odszkodowań dla wszystkich ofiar terroryzmu i przemocy państwowej z okresu walki o autonomię regionów. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zadeklarowało pełną gotowość do zmian prawnych, co zostało przyjęte z uznaniem przez środowiska zajmujące się pamięcią historyczną. Przywracanie pamięci o ofiarach okresu transformacji pozostaje jednym z najbardziej dzielących, a zarazem fundamentalnych procesów w nowoczesnej hiszpańskiej demokracji, łączącym aspekty prawne z moralnym rozrachunkiem z przeszłością.