Burza po locie Mogola śmigłowcem straży pożarnej: Minister Piantedosi odpiera zarzuty opozycji

Tegoroczny festiwal w Sanremo, poza emocjami muzycznymi, dostarczył poważnego paliwa do debaty politycznej. Punktem zapalnym stał się powrót do stolicy Mogola, wybitnego włoskiego paroliere, który po odebraniu nagrody za całokształt twórczości skorzystał z transportu lotniczego zapewnionego przez Vigili del Fuoco. Informacja o wykorzystaniu śmigłowca ratunkowego do przewozu artysty wywołała natychmiastową reakcję opozycji, w tym partii Ruch Pięciu Gwiazd (M5S) oraz Partii Demokratycznej (PD). Politycy tych ugrupowań grzmią o nadużyciu władzy i marnotrawieniu publicznych pieniędzy na cele prywatne, sugerując, że środki przeznaczone do ratowania życia służą jako luksusowy środek transportu dla gości honorowych rządu. Minister spraw wewnętrznych Matteo Piantedosi stanął w obronie tej decyzji, argumentując, że Mogol jest postacią o wyjątkowym znaczeniu dla włoskiej kultury, a jego obecność na festiwalu miała charakter państwowy. Minister podkreślił, że ataki opozycji są czystą manipulacją, mającą na celu uderzenie w rząd przy wykorzystaniu nazwiska powszechnie szanowanego artysty. Sam Mogol, pytany o przebieg podróży, wyraził się w samych superlatywach o funkcjonariuszach straży pożarnej, nazywając ich „wspaniałymi ludźmi” i podkreślając, że lot przebiegł bez najmniejszych zakłóceń. W międzyczasie na festiwalu doszło do innych politycznych tarć, w tym niefortunnej wypowiedzi wicepremiera Salviniego na temat artysty Ermala Mety, której celem było chwalenie asymilacji, a która obnażyła brak wiedzy polityka o faktach z życia piosenkarza. Instytucja „pomnika narodowego” w odniesieniu do żyjących artystów nie ma we Włoszech ścisłej definicji prawnej, jednak jest często przywoływana przez polityków dla uzasadnienia specjalnego traktowania osób o wybitnych zasługach dla kultury. W oficjalnym komunikacie dowództwo straży pożarnej zapewniło, że lot helikoptera z Sanremo do Rzymu odbył się w ramach zaplanowanych działań technicznych i nie wpłynął na „nieprzerwaną zdolność ratowniczą” formacji. Służby techniczne wyjaśniły, że maszyna i tak musiała wykonać przebazowanie, a obecność pasażera nie wygenerowała dodatkowych kosztów operacyjnych, które mogłyby obciążyć budżet państwa. Argument ten nie przekonuje jednak krytyków, którzy wskazują na negatywny sygnał wizerunkowy, jaki wysyła wykorzystywanie mundurowych formacji ratowniczych do obsługi celebrytów, nawet tych o statusie legendy. Jednocześnie festiwal stał się areną manifestacji politycznych, jak w przypadku rzymskiej artystki Laiki, która przepłynęła z Barcelony do Sanremo, by protestować przeciwko sytuacji w Strefie Gazy, łącząc muzyczne święto z palącymi problemami geopolitycznymi. „Mogol è un monumento nazionale, le polemiche sono strumentali.” (Mogol jest pomnikiem narodowym, kontrowersje są instrumentalne.) — Matteo Piantedosi Podczas gdy media prawicowe bronią gestu ministerstwa jako wyrazu należnego szacunku dla twórcy takich hitów jak „Il mio canto libero”, prasa liberalna i lewicowa drąży temat procedur i uprawnień do dysponowania flotą powietrzną MSW. Sprawa ta, choć lokalna, wpisuje się w szerszy europejski dyskurs o granicach między nobilitacją zasłużonych obywateli a etyką wydatkowania publicznych funduszy w dobie kryzysu zaufania do instytucji państwowych.