Gisèle Pelicot opowiada o procesie i wydaniu książki po wieloletniej przemocy męża

Gisèle Pelicot opowiada o swoich przeżyciach podczas promocji książki „A Hymn to Life”. Wydarzenie stało się okazją do przypomnienia sprawy, która wstrząsnęła opinią publiczną i wymusiła debatę o definicji zgody we francuskim prawie. Prawo karne w wielu krajach europejskich długo zmagało się z rozpoznaniem gwałtów w małżeństwie i przestępstw z użyciem substancji odurzających. Dopiero reformy z lat 80. i 90. XX wieku zaczęły traktować te czyny poważnie, a kampanie społeczne powoli zmieniały świadomość. Autorka, obecnie 73-letnia, w nowych wywiadach odnosi się do decyzji o rezygnacji z anonimowości ofiary oraz o silnej grupie wsparcia kobiet, które gromadziły się przed sądem w Awinionie. Książka opisuje lata manipulacji i przemocy. Jej ówczesny mąż, Dominique Pelicot, przez blisko pięć lat podawał jej środki uspokajające i nasenne, aby doprowadzić do całkowitego ubezwłasnowolnienia. Następnie dopuszczał się gwałtów, a także umożliwiał to kilkudziesięciu innym mężczyznom. Przestępstwa te, określane jako chemiczna submissja, są szczególnie podstępną formą przemocy, ponieważ ofiara często nie ma żadnej pamięci z wydarzeń. „He was loved by everyone. That's what is so terrifying” (On był kochany przez wszystkich. To właśnie jest takie przerażające.) — Gisèle Pelicot O skali przestępstw świat dowiedział się dopiero w 2021 roku, a sam proces odbył się w 2024 roku. Dzięki bezprecedensowemu odsłonięciu twarzy przez Pelicot przed sądem stanęło 51 mężczyzn, w tym jej mąż, który został skazany na 18 lat więzienia. Pozostali sprawcy otrzymali wyroki od 10 do 18 lat pozbawienia wolności. Kluczowe wyroki w sprawie Gisèle Pelicot: 1. Dominique Pelicot — 18 lat więzienia; 2. Współsprawcy — 10-18 lat więzienia Dziś Pelicot mieszka na wyspie Île de Ré, gdzie stara się odbudować swoje życie. Podkreśla, że siłę do działania dały jej przede wszystkim własne dzieci oraz solidarność innych kobiet. W jej pamięci szczególnie zapisał się widok kobiet, które przychodziły pod sąd, aby ją wspierać. „I had to keep standing -- if I collapsed, I knew my children would too” (Musiałam stać prosto -- wiedziałam, że jeśli ja upadnę, moje dzieci upadną wraz ze mną.) — Gisèle Pelicot Jej książka jest nie tylko dokumentem osobistej tragedii, ale również aktem oskarżenia wobec społeczeństwa, które zbyt łatwo wierzy w pozory, oraz wezwaniem do zmiany systemowej. Ważne daty w sprawie Gisèle Pelicot: 2021 — Ujawnienie sprawy przez media; 2024 — Proces karny w Awinionie; luty 2026 — Premiera książki „A Hymn to Life” W najnowszych wywiadach Pelicot wyjaśnia również swoje motywacje. Odrzuca etykietę ikony, podkreślając, że jej walka była walką zwykłej kobiety o przetrwanie i godność. Mówi o trudnym procesie pojednania z rodziną, która początkowo nie dowierzała jej zeznaniom, oraz o zrozumieniu, że przebaczenie nie oznacza zapomnienia. French Institute stał się jednym z miejsc promocji książki. Publikacja ukazuje się w czasie, gdy Francja i inne kraje europejskie rozważają zaostrzenie przepisów dotyczących gwałtów z użyciem środków odurzających, które często pozostają niewykryte ze względu na brak fizycznych śladów i utratę pamięci przez ofiary. Pelicot stara się nadać swojej traumie sens, działając na rzecz innych ofiar.