Donald Trump niezadowolony z negocjacji z Iranem: Może dojść do ataku

Napięcie na linii Waszyngton–Teheran weszło w nową, niebezpieczną fazę po publicznych deklaracjach prezydenta Donalda Trumpa, który podważył sens dalszych negocjacji nuklearnych. Amerykański przywódca wprost zakomunikował, że obecny reżim w Iranie nigdy nie otrzyma zgody na posiadanie broni atomowej, a dotychczasowe starania dyplomatyczne nie przyniosły satysfakcjonujących rezultatów. Trump zasugerował, że Stany Zjednoczone rozważają szeroki wachlarz scenariuszy, w tym intensywną operację Epic Fury. Według słów prezydenta, interwencja mogłaby przybrać formę długotrwałej kampanii mającej na celu przejęcie kontroli nad krajem lub krótkiego, dwudniowego uderzenia chirurgicznego, które sparaliżowałoby kluczowe węzły obronne. Informacje napływające z różnych stolic obrazują głęboki chaos informacyjny. Podczas gdy minister spraw zagranicznych Omanu, pełniący rolę głównego mediatora, ogłosił znaczący „przełom” w rozmowach, Biały Dom błyskawicznie zdystansował się od tych optymistycznych doniesień. Wysocy rangą amerykańscy urzędnicy cytowani przez media podkreślają, że Teheran nie podchodzi do dialogu w sposób poważny, traktując dyplomację jedynie jako narzędzie do zyskania na czasie. W odpowiedzi na rosnące ryzyko odwetu, Departament Stanu zarządził częściową ewakuację placówek dyplomatycznych, w tym personelu ambasady w Izraelu. Ruch ten jest odczytywany przez ekspertów jako przygotowanie do bezpośredniej konfrontacji zbrojnej, która mogłaby objąć aż dwanaście zidentyfikowanych celów nuklearnych na terytorium Iranu. Rywalizacja amerykańsko-irańska sięga rewolucji islamskiej z 1979 roku, kiedy to zerwano stosunki dyplomatyczne po zajęciu ambasady USA w Teheranie. Od tego czasu kraje te znajdują się w stanie permanentnego napięcia, przerywanego jedynie krótkimi okresami prób deeskalacji, takimi jak porozumienie JCPOA z 2015 roku. Wewnętrzna dynamika w administracji Trumpa również wskazuje na przewagę zwolenników twardego kursu. Media zwracają uwagę na rosnącą rolę wiceprezydenta J.D. Vance'a, który ma wywierać silną presję na podjęcie stanowczych kroków militarnych w celu trwałego usunięcia zagrożenia nuklearnego. Z kolei europejscy sojusznicy, reprezentowani m.in. przez lidera niemieckiej opozycji Friedricha Merza, potępiają postawę irańskiego przywództwa, choć wyrażają obawę przed skutkami pełnoskalowego konfliktu dla globalnej gospodarki i bezpieczeństwa energetycznego. Trump pozostaje jednak nieugięty, twierdząc, że posiada już listę potencjalnych następców dla obecnej władzy w Teheranie, co sugeruje, że planowanie operacji wykracza poza zwykłe uderzenia odwetowe i może zakładać doprowadzenie do zmiany reżimu. „I can attack for a long time and take over the whole Iran, or I can end it in two or three days. I have options.” (Mogę atakować przez długi czas i przejąć cały Iran, albo mogę to zakończyć w ciągu dwóch lub trzech dni. Mam opcje.) — Donald Trump Z perspektywy międzynarodowej sytuacja jest patowa. Wzbogacanie uranu przez Iran osiągnęło poziomy alarmujące dla światowych mocarstw, co praktycznie wyklucza powrót do status quo sprzed eskalacji. Państwa regionu, obawiając się wybuchu wielkiej wojny, próbują ostatniej szansy na deeskalację, jednak determinacja Waszyngtonu do zamknięcia kwestii irańskiej wydaje się większa niż kiedykolwiek wcześniej.

Perspektywy mediów: Media liberalne akcentują ryzyko katastrofy humanitarnej i potępiają retorykę Trumpa jako niebezpieczne podżeganie do wojny bez planu na przyszłość. Media konserwatywne podkreślają konieczność stanowczego powstrzymania nuklearnych ambicji Teheranu i chwalą prezydenta za pokaz siły.