Głęboki kryzys hiszpańskiej prawicy: Vox w ogniu oskarżeń o fałszerstwo, PP szuka sojuszu z Baskami

Sytuacja polityczna w Hiszpanii osiągnęła punkt krytyczny po serii wydarzeń, które mogą trwale zmienić układ sił na prwaym skrzydle. W Estremadurze pierwsza próba inwestytury Maríi Guardioli z Partii Ludowej (PP) zakończyła się niepowodzeniem. Brak porozumienia z partią Vox zmusił polityków do wyznaczenia drugiego podejścia na najbliższy piątek. Ludowcy apelują o porzucenie partyjnego taktycyzmu na rzecz stabilności regionu, jednak relacje między potencjalnymi koalicjantami są obecnie najgorsze w historii. Konflikt ten przeniósł się na poziom ogólnokrajowy, gdzie liderzy obu partii wymieniają ostre oskarżenia. Równocześnie strukturami partii Vox wstrząsa skandal kryminalny w Murcji. José Ángel Antelo, były lider regionalny, złożył doniesienie do prokuratury, zarzucając liderom ugrupowania suplantację tożsamości. Twierdzi on, że bezprawnie wykorzystano jego podpis cyfrowy, aby sformalizować jego rezygnację z funkcji rzecznika parlamentarnego. Antelo opisał partię jako „imperium strachu”, w którym dławi się wszelki sprzeciw. Santiago Abascal kategorycznie zaprzeczył oskarżeniom i nakazał natychmiastowe usunięcie buntownika z szeregów partii, co pogłębiło wizerunkowy kryzys formacji w innych regionach, m.in. w Aragonii i Walencji. Hiszpański system polityczny przez dekady opierał się na dominacji dwóch partii, jednak pojawienie się ugrupowania Vox w 2013 roku wymusiło na centroprawicy stałe lawirowanie między umiarkowanym centrum a radykalnym populizmem. W obliczu rozkładu relacji z prawicą, lider PP Alberto Núñez Feijóo podjął ryzykowną próbę zbliżenia z Baskijską Partią Nacjonalistyczną (PNV). Podczas spotkania z Aitorem Estebanem zadeklarował poparcie dla Statutu Baskijskiego, co odczytywane jest jako chęć izolacji Vox. W odpowiedzi Santiago Abascal wezwał ludowców do złożenia natychmiastowego wniosku o wotum nieufności wobec rządu Pedro Sáncheza, oskarżając premiera o zdradę interesów narodowych w kwestii konfliktu na Bliskim Wschodzie i polityki wobec Gibraltaru. Napędzana wzajemną niechęcią spirala konfliktów stawia pod znakiem zapytania możliwość stworzenia wspólnej alternatywy dla rządów lewicy. „En Vox no existe la democracia, la libertad. Es el imperio del miedo.” (W Vox nie istnieje demokracja ani wolność. To państwo strachu.) — José Ángel Antelo

Perspektywy mediów: Media liberalne i lewicowe kładą nacisk na wewnętrzny rozpad Vox i autorytaryzm Abascala, widząc w tym szansę na osłabienie całej prawicy. Prasa konserwatywna skupia się na desperacji Feijóo uciekającego w stronę PNV i oskarża Vox o destabilizację rządu w regionach.