Niemiecki rząd broni kont wywiadu w mediach społecznościowych

Niemiecki rząd federalny oficjalnie zatwierdził kontrowersyjne metody pracy swojego wywiadu wewnętrznego. Federalny Urząd Ochrony Konstytucji (BfV) prowadzi w mediach społecznościowych fałszywe konta, podszywając się pod zwykłych obywateli, aktywistów lub dziennikarzy. Praktykę tę ujawniły śledztwa dziennikarskie, co skłoniło posłankę lewicowej partii Die Linke, Martinę Renner, do złożenia oficjalnego zapytania parlamentarnego w tej sprawie. W odpowiedzi resort spraw wewnętrznych kierowany przez socjaldemokratkę Nancy Faeser stanowczo obronił działania służb. Ministerstwo określiło je jako „niezbędne narzędzie” w pracy wywiadu, szczególnie w kontekście zwalczania ekstremizmu oraz rosyjskich kampanii dezinformacyjnych, które nasiliły się po inwazji na Ukrainę. Krytycy, w tym organizacje broniące praw cyfrowych, wskazują na liczne problemy związane z takimi działaniami. Przede wszystkim podkreślają, że tworzenie kont pod fałszywą tożsamością jest jawnym naruszeniem regulaminów większości platform społecznościowych. Po drugie, budzi to poważne wątpliwości etyczne i prawne co do granic ingerencji państwa w wolność wypowiedzi. Martina Renner w swoim zapytaniu argumentowała, że takie metody „nie tylko naruszają warunki korzystania z usług platform, ale także podważają zaufanie w przestrzeni cyfrowej”. „Diese Methoden der Vortäuschung falscher Identitäten verstoßen nicht tylko gegen die Nutzungsbedingungen der Plattformen, sondern untergraben auch das Vertrauen im digitalen Raum.” (Te metody podszywania się pod osoby trzecie nie tylko naruszają warunki korzystania z usług platform, ale także podważają zaufanie w przestrzeni cyfrowej.) — Martina Renner Rząd odrzuca te zarzuty, podkreślając, że działania BfV odbywają się w ścisłych ramach prawnych wyznaczonych przez ustawę o Federalnym Urzędzie Ochrony Konstytucji oraz poddane są kontroli odpowiednich komisji parlamentarnych. Według stanowiska ministerstwa, operacje są ukierunkowane, proporcjonalne i służą wyłącznie celom wywiadowczym, takim jak identyfikacja zagrożeń ekstremistycznych lub szpiegowskich, a nie masowej inwigilacji obywateli. Dyskusja o granicach cyfrowego wywiadu toczy się w Europie od ponad dekady, zwłaszcza po ujawnieniach Edwarda Snowdena w 2013 roku, które ukazały globalną skalę inwigilacji. Doprowadziły one do zaostrzenia debaty o ochronie danych i prywatności, czego efektem było m.in. przyjęcie unijnego Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO).Obecna kontrowersja w Niemczech jest elementem tej szerszej, europejskiej dyskusji o tym, gdzie należy postawić granicę między wymogami bezpieczeństwa narodowego a fundamentalnymi prawami obywateli w erze cyfrowej. Większość europejskich służb specjalnych prowadzi podobne działania w sieci, jednak rzadko się do nich oficjalnie przyznaje. Niemiecki rząd, udzielając otwartej odpowiedzi na zapytanie poselskie, podjął nietypową jak na tę materię jawną obronę swoich metod. Nie ujawniono przy tym kluczowych danych operacyjnych, takich jak dokładna liczba prowadzonych fałszywych profili, ich zasięg czy roczny budżet na te działania, co utrudnia niezależną ocenę skali zjawiska.

Perspektywy mediów: Media liberalne podkreślają zagrożenie dla wolności słowa i nadużycie władzy, wskazując na brak przejrzystości i kontroli nad działaniami służb. Media konserwatywne akcentują konieczność stosowania wszelkich dostępnych narzędzi w walce z ekstremizmem i dezinformacją, szczególnie w obliczu zagrożeń hybrydowych.